Recuerdos de la Alhambra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Recuerdos de la Alhambra (Wspomnienia z Alhambry) – najsłynniejszy utwór hiszpańskiego kompozytora i wirtuoza gitary klasycznej Francisco Tárrega skomponowany w 1896[1]. Inspiracją do napisania utworu było wspomnienie wizyty Tarregi w Alhambrze dwa lata przed skomponowaniem utworu. Tytuł nawiązuje do ufortyfikowanego mauryjskiego pałacu wzniesionego na wzgórzu w mieście Grenada.

Utwór wykorzystuje wymagającą technikę gitarową tremolo, w której pojedyncza nuta melodii jest szybko i wielokrotnie powtarzana przez szarpnięcia struny kolejnymi z trzech środkowych palców co wywołuje iluzję, że słychać jeden długi ton. Tymczasem kciuk gra linię basu wyznaczając rytm. Technika ta wywołuje u słuchającego wrażenie, że słyszy grę dwóch instrumentów.

Wielu uznanych wirtuozów gitary klasycznej ma w swoim repertuarze ten wymagający utwór. Był wykonywany m.in przez Andrés Segovia czy Narciso Yepes. Wokalne wersje tego gitarowego dzieła wykonują Nana Mouskouri i Sarah Brightman.

Wspomnienia z Alhambry zostały zaaranżowane przez Mike’a Oldfielda w utworze Etude (1984) i stały się częścią ścieżki dźwiękowej filmu „Pola śmierci” („The Killing Fields”, reż. Roland Joffé) z tego samego roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Library of Guitar Classics, AMSCO Publications, 1998

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Recuerdos de Alhambra (Wspomnienie z Alhambry) [1]
  • Partytura na stronie Cantorion.pl [2]