Rezerwat przyrody Bielawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bielawa
Ilustracja
Wyrobisko po eksploatacji torfu w rezerwacie przyrody Bielawa
rezerwat torfowiskowy
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Data utworzenia 1999
Akt prawny Dz. Urz. Woj. Pomorskiego z 1999 r. Nr 122, poz. 1075
Powierzchnia 721,41 ha
Położenie na mapie powiatu puckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu puckiego
Bielawa
Bielawa
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Bielawa
Bielawa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bielawa
Bielawa
Ziemia54°48′06″N 18°15′00″E/54,801667 18,250000

Rezerwat przyrody Bielawarezerwat torfowiskowy na Pobrzeżu Kaszubskim na obszarze Bielawskiego Błota. Granice rezerwatu obejmują grunty trzech gmin: wiejskiej Puck, Władysławowo i Krokowa. Pierwszy rezerwat o tej nazwie utworzono w 1999 r. na powierzchni 680,2 ha. Następnie w 2005 r. granicą rezerwatu przyrody Bielawa objęto powierzchnię 721,41 ha dotychczas należących do trzech rezerwatów: Bielawa, Moroszka Bielawskiego Błota i Woskownica Bielawskiego Błota, tworząc tym samym jeden spójny, wielkoobszarowy rezerwat przyrody.

Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie torfowiska wysokiego typu bałtyckiego z charakterystyczną roślinnością, stanowiącego ostoję ptactwa wodno-błotnego. Rodzaj rezerwatu określono jako torfowiskowy, typ torfowiskowy, podtyp torfowisk wysokich (ze względu na główny typ ekosystemu), typ biocenotyczny, podtyp biocenoz naturalnych i półnaturalnych (ze względu na dominujący przedmiot ochrony)[1].

Obszar rezerwatu jest jednym z głównych w regionie miejsc sezonowych koncentracji żurawi, jednym z dwóch znanych w Polsce miejsc lęgowych łęczaka, żerowiskiem dla uszatki błotnej, błotniaka łąkowego, orła przedniego i innych ptaków szponiastych, jest ważnym miejscem odpoczynku ptaków migrujących na trasie ich przelotów. Powierzchnia torfowiska jest stanowiskiem zagrożonych i ginących gatunków takich, jak wełnianeczka darniowa, malina moroszka i woskownica europejska[2]. A przede wszystkim rezerwat obejmuje ochroną jedno z największych zachowanych w Polsce torfowisk wysokich typu bałtyckiego, które pomimo wieloletniej eksploatacji na skalę przemysłową, zachowało liczne walory przyrodnicze i krajobrazowe. Obecnie w granicach rezerwatu prowadzi się prace renaturalizacyjne. Wykonuje się zakrojone na szeroką skalę zabiegi czynnej ochrony przyrody, których celem jest odwrócenie uruchomionych przez człowieka procesów degradacji i przywrócenie procesów torfotwórczych na możliwie największej powierzchni torfowiska.

Nadzór nad rezerwatem sprawuje Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gdańsku.

Rezerwat Bielawa znajduje się w granicach dwóch ostoi Natura 2000: PLB220010 „Bielawskie Błota” i PLH220063 „Bielawa i Bory Bażynowe”[3], a także w granicach Nadmorskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu[4] i otuliny Nadmorskiego Parku Krajobrazowego[5].

Najbliższe miejscowości to Ostrowo, Czarny Młyn, Kaczyniec, Sławoszyno i Sławoszynko.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Nr 8/2005 Wojewody Pomorskiego z dnia 30 maja 2005r. w sprawie rezerwatu przyrody "Bielawa"
  2. Machnikowski M., Angiel M., Błaszkowska B., Fałtynowicz E., Gerstmannowa E., Gromadzki M., Knapik M., Lenartowicz Z., Przystupa B., Roszman H., 1985. Opracowanie przyrodnicze i koncepcja ochrony Bielawskich Błot. Instytut Kształtowania Środowiska, oddział Gdynia, (msc)
  3. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska: http://natura2000.gdos.gov.pl/natura2000/pl/proste.php
  4. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska: http://geoserwis.gdos.gov.pl/mapy/
  5. Zał. Nr 2 do Uchwały Nr 142/VII/11 Sejmiku Województwa Pomorskiego z dnia 27 kwietnia 2011 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Bielawa. W: Nadmorski Park Krajobrazowy [on-line]. Pomorski Zespół Parków Krajobrazowych. [dostęp 2018-05-28].
  • Rezerwat przyrody Bielawa. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-05-28].