Rezerwat przyrody Bielawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyrobisko po eksploatacji torfu w rezerwacie przyrody Bielawa

Rezerwat przyrody Bielawarezerwat torfowiskowy na Pobrzeżu Kaszubskim na obszarze Bielawskiego Błota. Granice rezerwatu obejmują grunty 3 gmin: wiejskiej Puck, Władysławowo i Krokowa. Pierwszy rezerwat o tej nazwie utworzono w 1999 r. na powierzchni 680,2 ha. Następnie w 2005 r. granicą rezerwatu przyrody Bielawa objęto powierzchnię 721,41 ha dotychczas należących do 3 rezerwatów: Bielawa, Moroszka Bielawskiego Błota i Woskownica Bielawskiego Błota, tworząc tym samym jeden spójny, wielkoobszarowy rezerwat przyrody.

Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie torfowiska wysokiego typu bałtyckiego z charakterystyczną roślinnością, stanowiącego ostoję ptactwa wodno-błotnego. Rodzaj rezerwatu określono jako torfowiskowy, typ torfowiskowy, podtyp torfowisk wysokich (ze względu na główny typ ekosystemu), typ biocenotyczny, podtyp biocenoz naturalnych i półnaturalnych (ze względu na dominujący przedmiot ochrony)[1].

Obszar rezerwatu jest jednym z głównych w regionie miejsc sezonowych koncentracji żurawi, jednym z dwóch znanych w Polsce miejsc lęgowych łęczaka, żerowiskiem dla uszatki błotnej, błotniaka łąkowego, orła przedniego i innych ptaków szponiastych, jest ważnym miejscem odpoczynku ptaków migrujących na trasie ich przelotów. Powierzchnia torfowiska jest stanowiskiem zagrożonych i ginących gatunków takich, jak wełnianecza darniowa, malina moroszka i woskownica europejska[2]. A przede wszystkim rezerwat obejmuje ochroną jedno z największych zachowanych w Polsce torfowisk wysokich typu bałtyckiego, które pomimo wieloletniej eksploatacji na skalę przemysłową, zachowało liczne walory przyrodnicze i krajobrazowe. Obecnie w granicach rezerwatu prowadzi się prace renaturalizacyjne. Wykonuje się zakrojone na szeroką skalę zabiegi czynnej ochrony przyrody, których celem jest odwrócenie uruchomionych przez człowieka procesów degradacji i przywrócenie procesów torfotwórczych na możliwie największej powierzchni torfowiska.

Nadzór nad rezerwatem sprawuje Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gdańsku.

Rezerwat Bielawa znajduje się w granicach 2 ostoi Natura 2000: PLB220010 "Bielawskie Błota" i PLH220063 "Bielawa i Bory Bażynowe"[3], a także w granicach Nadmorskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu[4] i otuliny Nadmorskiego Parku Krajobrazowego[5].

Najbliższe miejscowości to Ostrowo, Czarny Młyn, Kaczyniec, Sławoszyno i Sławoszynko.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Rozporządzenie Nr 8/2005 Wojewody Pomorskiego z dnia 30 maja 2005r. w sprawie rezerwatu przyrody "Bielawa"
  2. Machnikowski M., Angiel M., Błaszkowska B., Fałtynowicz E., Gerstmannowa E., Gromadzki M., Knapik M., Lenartowicz Z., Przystupa B., Roszman H., 1985. Opracowanie przyrodnicze i koncepcja ochrony Bielawskich Błot. Instytut Kształtowania Środowiska, oddział Gdynia, (msc)
  3. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska: http://natura2000.gdos.gov.pl/natura2000/pl/proste.php
  4. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska: http://geoserwis.gdos.gov.pl/mapy/
  5. Zał. Nr 2 do Uchwały Nr 142/VII/11 Sejmiku Województwa Pomorskiego z dnia 27 kwietnia 2011 r.