Rezerwat przyrody Kępa Redłowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kępa Redłowska
Ilustracja
Kępa Redłowska w centralnej części zdjęcia. Widok z tarasu widokowego „Orange Gdynia Kolibki”.
rezerwat krajobrazowy
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Mezoregion Pobrzeże Kaszubskie
Data utworzenia 1938
Akt prawny Dz. Urz. Województwa Pomorskiego z 1938 r. Nr 23, poz. 271[1]
Powierzchnia 121,91 ha
Położenie na mapie Gdyni
Mapa lokalizacyjna Gdyni
Kępa Redłowska
Kępa Redłowska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kępa Redłowska
Kępa Redłowska
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Kępa Redłowska
Kępa Redłowska
Ziemia54°29′27″N 18°33′40″E/54,490833 18,561111

Rezerwat Kępa Redłowskakrajobrazowy rezerwat przyrody o powierzchni 121,91[1] ha utworzony w 1938 roku, w granicach administracyjnych Gdyni, w Redłowie.

Rezerwat jest częścią nadmorskiej klifowej wysoczyzny morenowej zwanej Kępą Redłowską. Celem ochrony jest zachowanie naturalnych lasów bukowych oraz naturalnego stanowiska jarząba szwedzkiego. W rezerwacie występują charakterystyczne rośliny (rokitnik zwyczajny, podrzeń żebrowiec, wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity) i specyficzne procesy geologiczne abrazji morskiej. Jest to pierwszy rezerwat utworzony na obszarze byłego województwa gdańskiego (historycznego woj. pomorskiego sprzed 1939 roku) i jeden z najstarszych w Polsce.

Wysoki brzeg w Orłowie ma budowę wielowarstwową i składa się z gliny zwałowej, piasku o różnej granulacji (często z rdzawymi naciekami pochodzącymi od związków żelaza), iłu przewarstwionego piaskiem mułkowym, warstwy kamieni zwanej brukiem morenowym oraz piasku zawierającego pył węglowy. U samej podstawy ściany zalegają głazy narzutowe, znajduje się tam również wychodnia złoża węgla brunatnego (z zachowanymi pniami dawnych drzew), odsłaniana w czasie sztormów[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rezerwat przyrody Kępa Redłowska. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-05-21].
  2. Dariusz Podbereski: Wędrówki Przyrodnicze, Trasy wycieczek przyrodniczych. Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1995, s. 120. ISBN 83-85843-48-5.