Robert Rembieliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robert Rembieliński
Data i miejsce urodzenia 27 marca 1894
Łódź
Data i miejsce śmierci 7 sierpnia 1975
Łódź
Miejsce spoczynku Stary Cmentarz w Łodzi
Zawód farmaceuta, historyk farmacji, naukowiec, profesor nadzwyczajny
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi dwukrotnie

Robert Rembieliński (ur. 27 marca 1894 w Łodzi, zm. 7 sierpnia 1975 w Łodzi) – łódzki farmaceuta, historyk farmacji łódzkiej i ziem polskich. Uczestnik walk o niepodległość Polski w latach 1918-1920. Jego życie, działalność naukowa i społeczna w stowarzyszeniach z dziedziny historii farmacji koncentrowały się wokół rodzinnego miasta i jego społeczności.

Studia i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Szkołę średnią ukończył w Piotrkowie Trybunalskim w 1916 r. Studia farmaceutyczne ukończył na Uniwersytecie Warszawskim uzyskując dyplom magistra w 1924 r. Kontynuował naukę na Uniwersytecie w Nancy we Francji i tam w 1926 r. uzyskał doktorat. W 1927 r. przybył do Łodzi i tu odtąd pracował zawodowo prowadząc własną aptekę. W 1937 r. była to „Apteka Grodzka” przy ul. Andrzeja 28 (obecnie ul. Andrzeja Struga), jak wynika z reklamy zamieszczonej w Księdze adresowej m. Łodzi na lata 1937-39, w tym domu też mieszkał.

W czasie wojny był wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa.

Po powrocie do Łodzi od 1945 r. poświęcił się pracy naukowej najpierw na Uniwersytecie Łódzkim, a potem na Akademii Medycznej, był jednym z organizatorów Wydziału Farmaceutycznego. Od 1945 r. był zastępcą profesora, od 1956 r. docentem, od 1962 r. profesorem nadzwyczajnym. Od 1959 r. kierował pierwszą w Polsce Katedrą Historii Farmacji na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Łodzi. Od początku swoje zainteresowania naukowe kierował ku historii, a ogniskował je na dziejach farmacji polskiej, a zwłaszcza farmacji łódzkiej, choć i regionu łódzkiego.

Działalność w towarzystwach naukowych[edytuj | edytuj kod]

Od początku swojego pobytu w Łodzi zaangażował się w działalność Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, od 1927 r. był członkiem – założycielem Łódzkiego Oddziału PTF. Był też współorganizatorem Sekcji Naukowej PTF. W 1932 r. ukończył kurs archiwalny organizowany przez Polskie Towarzystwo Historyczne co pomagało mu potem w sprawniejszym stosowaniu warsztatu historycznego w jego badaniach i publikacjach. Działał w Polskim Towarzystwie Historycznym, m.in. był przez kilkanaście lat członkiem Komisji Rewizyjnej oraz wieloletnim przewodniczącym Sekcji Historii Medycyny. Po jej przekształceniu w 1957 r., głównie dzięki jego staraniom, w Polskie Towarzystwo Historii Medycyny, przez 12 lat pełnił funkcję przewodniczącego Oddziału Łódzkiego. Był członkiem zagranicznych towarzystw naukowych historii medycyny i historii farmacji.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przed wojną opublikował popularną rozprawę

  • Rajmund Rembieliński – budowniczy Łodzi przemysłowej, „Rocznik Łódzki” (t. III 1933).

Pozostałe jego prace dotyczą historii farmacji i medycyny:

  • Dzieje powstania i rozwoju aptek łódzkich (Referat wygłoszony w Łódzkim Towarzystwie Farmaceutycznym w dniu 12 maja 1932 r.) Warszawa, Wiadomości Farmaceutyczne nr 21 z dnia 22 maja 1932 r.
  • Rzut oka na działalność Łódzkiego Stowarzyszenia Aptekarzy w ciągu ćwierćwiecza, 1934

oraz publikacja książkowa:

  • Zarys powstania i rozwoju łódzkich aptek, Łódź 1934.

Niektóre artykuły z okresu powojennego:

  • Tradycje naukowe i społeczne farmacji łódzkiej, 1948
  • Drogi rozwoju farmacji naukowej w Polsce, 1961
  • Łódź jako przedmiot badań w zakresie historii nauk medycznych, 1964.

Ukoronowaniem jego dorobku naukowego z dziedziny dziejów farmacji był pierwszy w Polsce podręcznik historii tej nauki:

  • Historia farmacji, wyd. I 1963, wyd. II 1972.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Varia[edytuj | edytuj kod]

  • Pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi przy ul. Ogrodowej.
  • Apteka u zbiegu ulic Andrzeja Struga i Gdańskiej nosiła jego imię. Apteka działała od wyzwolenia Łodzi w 1945 r. do 2008 r.
  • Uniwersytet w Nancy ukończył także inny naukowiec związany z Łodzią – Ary Sternfeld (1905–1980), późniejszy teoretyk kosmonautyki, który był znajomym Rembielińskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Bandurka M. Robert Rembieliński (27.03.1894-7.08.1975), „Rocznik Łódzki” 1975 T. XX (XXIII) s. 427-428