Robert Werner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robert Werner
plutonowy plutonowy
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1898
Kodzanowo
Data i miejsce śmierci 21 lutego 1939
Goodfare
Przebieg służby
Lata służby 1919-1920
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 5 pułk piechoty Legionów
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Robert Werner (ur. 3 grudnia 1898 w Kodzanowie, zm. 21 lutego 1939 w Goodfare) – plutonowy piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Jana i Fryderyki z domu Oswald. Uczył się w szkole ludowej, a po jej ukończeniu pracował w gospodarstwie rolnym, które prowadził jego ojciec[1].

21 lutego 1919 wstąpił do Wojska Polskiego z przydziałem do 5 pułku piechoty Legionów w którym służył w 1 kompanii. Razem z pułkiem brał udział w walkach na froncie podczas wojny polsko-bolszewickiej. Wyróżnił się podczas nocnej potyczki pod wsią Łyngi na Podolu, która rozegrała się nocą z 24 na 25 czerwca 1920. Sekcja do której należał niespodziewanie starła się z bolszewicką kawalerią, a podczas walki wziął do niewoli kilku bolszewików oraz ich sprzęt wojskowy. Dzięki swojej odwadze pozwolił reszcie kompanii na przygotowanie się do rozwinięcia ataku na pozycje nieprzyjaciela[1]. Za swój czyn został wyróżniony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[2].

Po wojnie wyjechał do Kanady, gdzie zamieszkał w miejscowości Goodfare. Miał tam swoje gospodarstwo rolne. Zmarł po ciężkiej chorobie. Był żonaty. Miał córkę Ruth oraz syna Herberta[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]