Roger Cousinet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roger Cousinet
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

3 listopada 1881
Paryż

Data i miejsce śmierci

5 kwietnia 1973
Paryż

Zawód, zajęcie

pedagog

Roger Cousinet (ur. 3 listopada 1881 w Paryżu, zm. 5 kwietnia 1973 tamże) – francuski pedagog. Profesor paryskiej Sorbony. Jeden z inicjatorów nowoczesnych metod nauczania[1]. Współzałożyciel stowarzyszenia l’École nouvelle française[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1905 do 1910 roku był nauczycielem. 18 grudnia 1909 roku otrzymał świadectwo umożliwiające przeprowadzanie kontroli w szkołach podstawowych[3]. W latach 1910–1941 był szkolnym inspektorem. Od 1920 do 1939 roku był redaktorem naczelnym czasopisma "Nouvelle Education". W 1941 roku został profesorem psychologii wychowawczej w paryskiej Sorbonie[1], a od 1945 do 1958 roku był tam kierownikiem katedry pedagogiki. W 1946 roku był współtwórcą (razem z François Chatelaina) stowarzyszenia l’École nouvelle française[2][3] i jednocześnie redaktorem czasopisma o tej samej nazwie[1].

Roger Cousinet krytykował dawny system nauczania w szkołach francuskich wskazując na konieczność wprowadzenia nowego wychowania. Zmierzał do przekształcenia zajęć lekcyjnych w spontaniczną pracę z 5-6 osobowymi grupami uczniów. W zaproponowanym systemie pozostawiał poszczególnym grupom swobodę wyboru prac z zakresu ustalonego przez szkołę[1]. Aby móc prawidłowo rozwijać system nauczania grupowego prowadził badania analizując reakcje dzieci i ich postępy w nauce[3].

W 1994 roku jego profil znalazł się w publikacji Thinkers on Education – 100 słynnych pedagogów (w tym m.in. filozofów, mężów stanu, polityków, dziennikarzy, psychologów, poetów), którzy mieli wpływ na myśl edukacyjną na świecie, wydanej pod patronatem UNESCO[4].

Ważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

  • Une méthode de travail libre par groupes, Paryż, 1945
  • La vie sociale des enfants, essai de sociologie enfantine, Paryż, 1950
  • L'Éducation nouvelle, Paryż, 1950
  • L'enseignement de la grammaire, Paryż, 1952
  • La formation de l'éducateur, Paryż, 1952
  • La culture intellectuelle, Paryż, 1954
  • Pédagogie de l'apprentissage, Paryż, 1959
  • Fais ce que je te dis, Conseils aux mères de famille, Paryż, 1961[1][3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Wincenty Okoń: Nowy słownik pedagogiczny. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie "Żak", 2001, s. 62. ISBN 83-88149-41-5.
  2. a b Roger Cousinet (1881–1973)
  3. a b c d Biografia Rogera Cousinet
  4. ibe.unesco.org

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]