Roman Hula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roman Hula
podinspektor Policji podinsp.
Komendant główny Policji
Okres od 17 lipca 1991
do 14 stycznia 1992
Poprzednik Leszek Lamparski
Następca Zenon Smolarek

Roman Hula (ur. w 1953 w Zakopanem) – polski oficer policji, w latach 1991–1992 komendant główny Policji.

Życiorys[edytuj]

Od 1976 pracował w Milicji Obywatelskiej. Ukończył studia w Wyższej Szkole Oficerskiej MSW w Szczytnie. Był jednym z milicjantów pracujących przy sprawie Joachima Knychały („Wampir z Bytomia”), śląskiego seryjnego mordercy kobiet, skazanego, straconego w 1985[1]. W 1989 pełnił funkcję zastępcy szefa Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych ds. Milicji w Piekarach Śląskich. 7 września 1989 wraz z grupą milicjantów wystosował list do premiera Tadeusza Mazowieckiego, zawierający m.in. postulaty rozdzielenia MO i Służby Bezpieczeństwa, reorganizacji ZOMO, przywrócenia do pracy w milicji funkcjonariuszy zwolnionych z przyczyn politycznych oraz utworzenia związku zawodowego milicjantów. Inicjatywa ta spotkała się z przychylną reakcją działaczy NSZZ „Solidarność” oraz posłów Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego.

W styczniu 1990 stanął na czele Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy MO. W czerwcu 1990, dzięki poparciu działaczy OKP został komendantem wojewódzkim Policji w Katowicach. Rok później, 17 lipca 1991, awansował na stanowisko komendanta głównego Policji. Podjął próbę reorganizacji policji, jednak po pół roku, 14 stycznia 1992 podał się do dymisji i odszedł ze służby.

W późniejszych latach bez sukcesów próbował swoich sił w polityce. Założył również prywatną firmę ochroniarską oraz zasiadał w zarządzie klubu piłkarskiego Sokół Tychy.

Przypisy

  1. TVP, serial dokumentalny Paragraf 148 - Kara śmierci, odc. Kryptonim „Frankensthein”

Linki zewnętrzne[edytuj]