Rozdzielne ładowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rozdzielne ładowanie - rodzaj ładowania broni palnej, w której materiał miotający i pocisk nie są połączone w jeden nabój, ale są oddzielnymi elementami i muszą być umieszczane w broni oddzielnie. Ten rodzaj ładowania występuje w w większości modeli broni odprzodowej i niektórych modelach broni artyleryjskiej.

Wadą tego systemu jest dłuższy proces ładowania spowodowany koniecznością umieszczenia dwóch, a czasami więcej elementów w celu przygotowania broni do strzału, zaś zaletą możliwość lepszego dobierania ilości materiału miotającego w zależności od konkretnej sytuacji.

Rozdzielne ładowanie występuje też w przypadku zespolenia pocisku z ładunkiem miotającym w całość przy zastosowaniu materiału odpalającego (kapiszon) oddzielnie. Zastosowanie w broni odtylcowej, nabój składający się z prochu, gilzy (łuski) i pocisku w całości, a oddzielny jest kapiszon, który zakłada się na kominek w zamku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]