Kurek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Napięty kurek rewolweru LeMat

Kurek – element mechanizmu uderzeniowego zwalniany po naciśnięciu spustu, który poprzez uderzenie ruchem obrotowym doprowadza pośrednio do zapalenia ładunku miotającego.

Ruch kurka jest powodowany przez sprężynę uderzeniową. W broni współczesnej zwolniony przez mechanizm spustowy kurek uderza w iglicę, która następnie zbija spłonkę naboju scalonego. W rzadszych przypadkach (głównie w rewolwerach) kurek uderza bezpośrednio w spłonkę. Mechanizm ten ma zastosowanie głównie w powtarzalnej lub samopowtarzalnej broni strzeleckiej. Wyróżnia się kurki odkryte (wystające na zewnątrz i często z możliwością ręcznego napięcia), oraz zakryte znajdujące się wewnątrz korpusu broni.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kurek w zamku skałkowym

Pierwotnie w dawnej odprzodowej broni rozdzielnego ładowania kurek mieścił w sobie uchwyt na lont (zob. zamek lontowy) lub skałkę (zob. zamek skałkowy) inicjując zapalenie prochu na panewce. W XIX w. wraz z popularyzacją zamków kapiszonowych kurek służył do zbijania kapiszonu na kominku, a wraz z powstawaniem broni odtylcowej zaczął pełnić funkcję taką jak współcześnie (zbijając spłonkę naboju lub uderzając w odpowiadającą za to iglicę).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Torecki: 1000 słów o broni i balistyce. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, s. 113. ISBN 83-11-06699-X.
  • Andrzej Ciepliński: Encyklopedia współczesnej broni palnej : (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WIS, 1994, s. 102. ISBN 83-86028-01-7.