Ruch wsteczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ruch wsteczny

Ruch wsteczny, obrót wsteczny[1] – ruch obiegowy obiektu, okrążającego większe ciało niebieskie, w kierunku przeciwnym do ruchu obrotowego większego ciała.

W Układzie Słonecznym ruchem wstecznym poruszają się liczne księżyce nieregularne planet-olbrzymów. Są to przeważnie małe planetoidy przechwycone grawitacyjnie przez planetę, ale ruchem wstecznym porusza się także Tryton, największy księżyc Neptuna. Uważa się, że jest to przechwycony obiekt transneptunowy[2].

Niewielki odsetek planet pozasłonecznych porusza się w przeciwnym kierunku niż gwiazdy, wokół których orbitują. Pierwszymi odkrytymi planetami na orbitach wstecznych były WASP-17b[3] i HAT-P-7b[4], ich odkrycie ogłoszono w 2009 roku. Jedna z teorii tłumaczy ich ruch wsteczny zderzeniem z inną planetą[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. obrót wsteczny, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-10-13].
  2. James A. Hall III: Moons of the Solar System: From Giant Ganymede to Dainty Dactyl. Springer, 2015, s. 177–183. ISBN 978-3-319-20636-3. (ang.)
  3. Lisa Grossman: Planet found orbiting its star backwards for first time (ang.). New Scientist, 2009-08-13. [dostęp 2011-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-13)].
  4. Lisa Grossman: Second backwards planet found, a day after the first (ang.). New Scientist, 2009-08-13. [dostęp 2011-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-13)].
  5. Naukowcy: Odkryliśmy najdziwniejsza planetę wszechświata (pol.). gazeta.pl, 2009-08-12. [dostęp 2011-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-09)].