Rybitwa krótkodzioba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rybitwa krótkodzioba
Gelochelidon nilotica[1]
(Gmelin, 1789)
Rybitwa krótkodzioba
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd mewowce
Parvordo Larida
Nadrodzina Laroidea
Rodzina mewowate
Podrodzina rybitwy
Rodzaj Gelochelidon[2]
C. L. Brehm, 1830
Gatunek rybitwa krótkodzioba
Synonimy
  • Sterna nilotica Gmelin, 1789
Podgatunki
  • G. nilotica nilotica
  • G. nilotica addenda
  • G. nilotica macrotarsa
  • G. nilotica aranea
  • G. nilotica vanrossemi
  • G. nilotica groenvoldi
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rybitwa krótkodzioba (Gelochelidon nilotica[4]) – gatunek średniego ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae), zamieszkujący w zależności od podgatunku:

Cechy gatunku 
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W upierzeniu godowym wierzch głowy i końce skrzydeł czarne, grzbiet i pokrywy skrzydłowe popielate, reszta ciała biała. Dziób i nogi czarne. W szacie spoczynkowej głowa staje się szarawa. Osobniki młodociane podobne do dorosłych w szacie spoczynkowej, jednak na grzbiecie i ogonie mają brązowawe plamki.
Wymiary średnie 
dł. ciała ok. 35-42 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 85-100 cm
waga ok. 130-300 g
Biotop 
Piaszczyste brzegi mórz i zbiorników słodkowodnych z ubogą szatą roślinną.
Gniazdo 
Zazwyczaj na ziemi, w dołku w piasku, ale także na pływających kożuchach roślin, wrakach statków czy dachach budynków. Zazwyczaj tworzy kolonie.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w kwietniu - czerwcu (Europa i Ameryka Północna}, kwietniu - maju (w Indiach) lub październiku - grudniu w Australii) 2-3 jaja.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są od zniesienia pierwszego przez okres około 23 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta usamodzielniają się po około 3 miesiącach, a dojrzewają płciowo w wieku 5 lat.
Pożywienie 
Głównie owady, a także drobne kręgowce. Może polować w znacznej odległości od wody.
Ochrona 
Gatunek chroniony.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Gelochelidon nilotica w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Gelochelidon. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2014-03-02]
  3. Sterna nilotica. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2014-03-02]
  4. Eli S. Bridge. A phylogenetic framework for the terns (Sternini) inferred from mtDNA sequences: implications for taxonomy and plumage evolution. „Molecular Phylogenetics and Evolution”, s. 459–469, 2005. doi:10.1016/j.ympev.2004.12.010.