Rycerz Niepokalanej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rycerz Niepokalanej
Rycerz Niepokalanej.jpg
Archiwalny numer "Rycerza Niepokalanej" - okładka.
Częstotliwość miesięcznik
Państwo Polska 
Pierwsze wydanie 1922
Strona internetowa

Rycerz Niepokalanej – polski miesięcznik katolicki ukazujący się od stycznia 1922.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założony przez o. Maksymiliana Marię Kolbego, który był jego pierwszym redaktorem (do marca 1939). Pierwszy numer czasopisma ukazał się w styczniu 1922 (pierwotnie wydawanie było planowane już 1,5 wcześniej), a według zapowiedzi o. Kolbego celem „Rycerza Niepokalanej” jest nie tylko pogłębić i umocnić wiarę, wskazać prawdziwą ascezę i zapoznać wiernych z mistyką chrześcijańska, ale także w myśl zasad „Milicji Niepokalanej”, starać się o nawrócenie katolików[1]. W pierwszym wydaniu miesięcznika ze stycznia 1922 o. Kolbe ogłosił patronem „Rycerza Niepokalanej” zmarłego w roku 1921 o. Wenantego Katarzyńca[2]. Od pierwszego numeru czasopisma są drukowane na jego łamach podziękowania kierowane do Najświętszej Marii Panny Niepokalanej[3]. W pierwszym numerze pisma przedstawiono zarys historii[4] oraz program stowarzyszenia Rycerstwo Niepokalanej[5].

Do października 1922 miesięcznik był wydawany w Krakowie (w konwencie oo. franciszkanów przy placu Wszystkich Świętych 5), później w Grodnie[6], a od 1927 w Niepokalanowie. Pierwszy numer pisma ukazał się w nakładzie 5 tys. egzemplarzy[7], w 1927 osiągnął nakład 70 tys. egz., w 1933 - 680 tys. egz. zaś w latach 1938-39 wahał się w granicach 800 tysięcy. Już podczas wojny, w grudniu 1940, o. Maksymilian wyprosił u władz niemieckich zgodę na jednorazowe wydrukowanie „Rycerza” w nakładzie 120 tys. egzemplarzy.

Do 1936 redaktorem czasopisma był o. Justyn Nazim, a po powrocie z Japonii dyrektorem wydawnictwa w Niepokalanowie został ponownie o. Kolbe[8].

W 1952 pismo w Polsce przestało się ukazywać, gdyż komuniści zakazali jego działalności. To przymusowe milczenie trwało aż do 1981. Obecnie miesięcznik ukazuje się w nakładzie 80 tys. egzemplarzy[9].

Archiwalny numer "Rycerza Niepokalanej" - tył.

Edycje poza granicami Polski[edytuj | edytuj kod]

W roku 1971 r., po beatyfikacji o. Maksymiliana Kolbego, polscy franciszkanie rozpoczęli w Santa Severa pod Rzymem wydawanie "Rycerza Niepokalanej" dla Polaków mieszkających na emigracji. Ta polonijna wersja czasopisma ukazuje się regularnie do dzisiaj pomimo, że w 1981 r. wznowiono wydawanie "Rycerza Niepokalanej" w Niepokalanowie.

Istnieje również japońska edycja tego miesięcznika. "Seibo no Kishi" (czyli "Rycerz Maryi-bez-grzechu"), założony został w 1930 roku w Nagasaki, dzięki staraniom o. Maksymiliana Kolbe i jego współpracowników[10]. Miesięcznik ten był pierwszym japońskim czasopismem katolickim. W 1935 wychodził w nakładzie 70 tys. egzemplarzy[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maksymilian Maria Kolbe. Od Redakcji. „Rycerz Niepokalanej”. Nr 1, s. 3, 1922. 
  2. Maksymilian Maria Kolbe. Ś. p. O. Wenanty Katarzyniec M.I.. „Rycerz Niepokalanej”. Nr 1, s. 13, 1922. 
  3. Podziękowanie. „Rycerz Niepokalanej”. Nr 1, s. 16, 1922. 
  4. Milicja Niepokalanej. „Rycerz Niepokalanej”. Nr 1, s. 12, 1922. 
  5. Program „Milicji Niepokalanej”. „Rycerz Niepokalanej”. Nr 1, s. 15, 1922. 
  6. Maksymilian Maria Kolbe. Od Wydawnictwa. „Rycerz Niepokalanej”. Nr 11, s. 210, 1922. 
  7. Maksymilian Maria Kolbe. Od Redakcji. „Rycerz Niepokalanej”. Nr 2, s. 18, 1922. 
  8. Nowe władze zakonne OO. Franciszkanów w Polsce. „Gazeta Szamotulska”. Nr 82, s. 2, 21 lipca 1936. 
  9. Tomasz Krzyżak: Imperium Ojca Kolbego (pol.). Uważam Rze. [dostęp 2015-04-07].
  10. Niepokalanow.Pl, www.niepokalanow.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  11. U nas w kraju. Udział Polski w frontowej pracy misyjnej. „Misje Katolickie”. Nr 4, s. 121, 1935. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]