Ryhor Kruszyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryhor Kruszyna
Рыгор Крушына
ilustracja
Imię i nazwisko Ryhor Kazak
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1907
Bezwierchowicze
Data i miejsce śmierci 27 marca 1979
South River, New Jersey
Narodowość Białorusini
Dziedzina sztuki poezja, literatura
Ważne dzieła
  • Lebiedź czornaja (1947)
  • Wybranyja twory (1957)
  • Wiaczornaja liryka (1963)
  • Chwilina rozdumu (1968)
  • Wiasna uwosień (1972)
  • Darohi (1974)
  • Sny i mary (1975)
  • Cymbalist (Mińsk
  • 2004)
  • Wybranyja twory (Mińsk, 2005)

Ryhor Kruszyna, właśc. Ryhor Kazak (biał. Рыгор Крушына, Рыгор Казак, ur. 3 grudnia 1907 w Bezwierchowiczach, zm. 27 marca 1979 w South River w stanie New Jersey) – białoruski poeta, prozaik, krytyk związany z białoruskim ruchem narodowym, działacz emigracyjny, pracownik Radia Swaboda.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 3 grudnia 1907 roku we wsi Bezwierchowicze, w powiecie słuckim guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego. W 1925 roku ukończył Słuckie Kursy Ogólnokształcące. Aresztowany w sprawie konspiracyjnej, antybolszewickiej działalności organizacji Jurego Listapada. Jego pierwszy zbiór wierszy zatytułowany Paezija czyrwonaarmiejca wydany został w 1931 w Mińsku. W 1935 Kruszyna skończył Moskiewski Instytut Kinematografistów. W czasie II wojny światowej pozostał w okupowanym przez Niemców Mińsku, gdzie publikował w białoruskiej prasie. Latem 1944 roku udał się do III Rzeszy. Po wojnie pozostał na emigracji, gdzie kontynuował swoją twórczość, wydając tomiki poezji. Mieszkał w Monachium, pracował w Radiu Swaboda. W latach 60. wyjechał do Stanów Zjednoczonych, był jednym z założycieli Białoruskiego Instytutu Nauki i Sztuki w Nowym Jorku, redagował czasopismo Konadni, zajmował się twórczością literacką[1]. Był pierwszym Białorusinem – członkiem Międzynarodowego PEN Clubu. Zmarł 27 marca 1979 w miejscowości South River w stanie New Jersey[2] (według innych źródeł w Waszyngtonie).

Siedem zbiorów wierszy opublikowanych za życia:

  • Lebiedź czornaja (1947)
  • Wybranyja twory (1957)
  • Wiaczornaja liryka (1963)
  • Chwilina rozdumu (1968)
  • Wiasna uwosień (1972)
  • Darohi (1974)
  • Sny i mary (1975)

A także wydania pośmiertne na Białorusi:

  • Cymbalist (Mińsk, 2004)
  • Wybranyja twory (Mińsk, 2005)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]