Sławsk (obwód kaliningradzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sławsk
Славск
Ilustracja
Kościół w Sławsku
Herb
Herb
Państwo  Rosja
Obwód  kaliningradzki
Powierzchnia 11 km²
Wysokość 2 m n.p.m.
Populacja (2021)
• liczba ludności

3964[1]
Nr kierunkowy +7 40163
Kod pocztowy 238600
Położenie na mapie obwodu kaliningradzkiego
Mapa konturowa obwodu kaliningradzkiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Sławsk”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Sławsk”
Ziemia55°03′N 21°41′E/55,050000 21,683333
Strona internetowa
Portal Rosja

Sławsk (ros. Славск) – miasto w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim. W 2021 roku liczyło 3964 mieszkańców.

Miejscowość położona około 15 km na południowy zachód od Sowiecka na linii kolejowej łączącej Kaliningrad z Sowieckiem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osada została założona w 1292 roku na terenach państwa krzyżackiego. Od 1525 roku do 1701 roku wchodziła w skład Prus Książęcych. Od 1701 roku w granicach Królestwa Prus. W 1761 roku miasto poważnie uszkodziła powódź wywołana przez przerwanie tam podczas sztormu. Od 1818 roku siedziba pruskiego powiatu Elchniederung. Według niemieckich danych w 1890 roku powiat zamieszkiwało 16 tys. Litwinów[2], co stanowiło 29% populacji. W 1891 roku miasto uzyskało połączenie kolejowe z Królewcem i Tylżą. Na początku XX wieku miejscowość nabrała charakteru kurortu klimatycznego, ze względu na okoliczne pierwotne lasy, rzeki i jeziora. W 1935 roku otwarto basen z wodą mineralną, której źródła znajdują się w okolicach miasta. W 1939 miasto liczyło 3500 mieszkańców. 20 stycznia 1945 miasto bez walki zajęły oddziały 263 dywizji strzelców 2 Frontu Białoruskiego Armii Czerwonej. W 1946 roku zmieniono nazwę miasta na Sławsk na pamiątkę radzieckiego zwycięstwa w II wojnie światowej, a miasto stało się siedzibą powiatu sławskiego.

W mieście zachowała się historyczna zabudowa śródmiejska oraz kościół ewangelicki z 1869 w stylu neogotyckim, w którym dawniej przechowywano szereg rzeźb z XVII wieku. W pobliżu miasta znajduje się ośrodek reprodukcji i rezerwat żubrów oraz ostoja rzadkich gatunków ptaków (ostrygojady, szablodzioby, kuliki wielkie, puchacze, ohary). Na terenie rejonu znajdował się hitlerowski obóz koncentracyjny Hohenbruch.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Georg Dehio, Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler, neu bearb. von Ernst Gall, Deutschordensland Preussen, unter Mitw. von Bernhard Schmid und Grete Tiemann, München; Berlin, Deutscher Kunstverlag, 1952

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Współpraca[edytuj | edytuj kod]