Prusy Książęce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herzogtum Preußen
Księstwo Pruskie
1525–1701
Flaga Prus Książęcych
Herb Prus Książęcych
Flaga Prus Książęcych Herb Prus Książęcych
Położenie Prus Książęcych
Język urzędowy niemiecki
Stolica Królewiec
Typ państwa monarchia
Ostatnia głowa państwa książę Fryderyk I Hohenzollern
Status terytorium Lenno
Zależne od Królestwa Polskiego (1525 − 1657)
Hołd pruski od Prus Zakonnych
1525
Utworzenie Królestwa Prus 18 stycznia 1701
Religia dominująca luteranizm
Mapa Prus Książęcych

Prusy Książęce, oficjalnie Księstwo w Prusach, potocznie Księstwo Pruskie[1] – państwo utworzone po sekularyzacji państwa zakonu krzyżackiego w Prusach, na podstawie traktatu krakowskiego 1525, zawartego między Zygmuntem I Starym a jego siostrzeńcem Albrechtem Hohenzollernem. Do roku 1657 pozostawały lennem Królestwa Polskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Karta herbarza J. Siebmachera z herbem księcia Prus (pierwszy z lewej w dolnym rzędzie), 1605

Albrecht Hohenzollern był ostatnim z rezydujących w Prusach wielkich mistrzów krzyżackich. Po przejściu na luteranizm i złożeniu hołdu królowi Polski, stał się pierwszym świeckim księciem Prus.

Stolicą państwa był Królewiec, a przyjęty przez księcia podział administracyjny obejmował trzy duże okręgi: królewiecki, natangijski i oberlandzki.

Państwo powstało jako wasalne wobec Królestwa Polskiego.

Od 1618 w unii personalnej z Elektoratem Brandenburgii, za zgodą Zygmunta III Wazy (zobacz: Brandenburgia-Prusy).

W związku z niejednoznaczną polityką jaką prowadził Jerzy Wilhelm Hohenzollern w 1635 namiestnictwo królewskie nad Prusami Książęcymi zostało przejęte przez Polskę w osobie Jerzego Ossolińskiego. Rozejm w Sztumskiej Wsi przywrócił jednak władzę Hohenzollernom.

potop szwedzki Uczynił z Prus Książęcych lenno szwedzkie w roku 1656, na podstawie traktatu w Królewcu.

W 1657 roku, za panowania Jana II Kazimierza, na podstawie traktatów w Welawie i Bydgoszczy, Prusy uzyskały niezależność od Rzeczypospolitej. W zamian Brandenburgia porzuciła sojusz ze Szwecją w czasie potopu szwedzkiego.

Jan III Sobieski planował odzyskać Prusy w sojuszu ze Szwecją na podstawie traktatu w Jaworowie.

W 1701 wraz z Brandenburgią utworzyły Królestwo Prus. Prowincja ta, po 1772 roku utworzyła wraz Warmią, ale bez Kwidzyna, prowincję Prusy Wschodnie.

Książęta Prus[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Władcy Prus.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Biskup, Gerard Labuda Dzieje zakonu krzyżackiego w Prusach, Wydawnictwo Morskie Gdańsk 1986, s. 493

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]