Słucz (dopływ Prypeci)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Słucz
Rzeka Słucz w Słucku
Rzeka Słucz w Słucku
Kontynent Europa
Państwo  Białoruś
Lokalizacja Flag of Minsk Voblast.svg obwód miński
Flag of Homyel Voblast.svg obwód homelski
Flag of Brest Voblast, Belarus.svg obwód brzeski
Rzeka
Długość 197 km
Powierzchnia zlewni 5470 km²
Średni przepływ 22,4 m³/s u ujścia
Źródło
Miejsce 2 km na południowy wschód od Krzywej Grzędy
Wysokość 166 m n.p.m.
Ujście
Recypient Prypeć
Miejsce koło Mikaszewicz
Wysokość 119 m n.p.m.
Współrzędne 52°08′15″N 27°31′30″E/52,137500 27,525000
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
ujście
ujście

Słucz (biał. Случ, Паўночная Случ, ros. Случь) – rzeka na Białorusi w obwodach mińskim, homelskim i na granicy homelskiego i brzeskiego, lewy dopływ Prypeci. Długość – 197 km, zlewnia w kształcie trójkąta o powierzchni 5470 km², średni przepływ u ujścia – 22,4 m³/s, spadek – 46,6 m, nachylenie – 0,24‰.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczyna się na terenie Grzędy Kopylskiej na wys. 166 m n.p.m., 2 km na południowy wschód od wsi Krzywa Grzęda w rejonie słuckim, na północ od Słucka. Płynie przez zachodnią część Równiny Środkowoberezyńskiej i Nizinie Prypeckiej w granicach rejonów: soligorskiego, żytkowickiego i po granicy rejonów żytkowickiego i łuninieckiego. Przez kilka kilometrów przed ujściem rzeka graniczna między obwodami brzeskim i homelskim. Ujście znajduje się 6 km na południowy wschód od wsi Zaprosie w rejonie łuninieckim, w pobliżu Mikaszewicz. Większe miejscowości, przez które przepływa, to Słuck i Starobin.

Rzeźba równinna. Lasy i bagna pokrywają ponad 70% zlewni. Zabagnienie ok. 45%. Jeziorzystość poniżej 1%. Brzegi w większości strome lub urwiste.

Dolina w górnym biegu niewyraźna, niżej trapezopodobna o szerokości 0,5-1,5 km w biegu górnym, 1,5-2,5 km w biegach średnim i dolnym, u ujścia poszerza się do 6 km i zlewa z doliną Prypeci. Obszary zalewowe przeważnie dwustronne, w górnym biegu szerokie na 100-400 m, w dolnym 1-1,2 km, u ujścia 4-5 km. Powyżej Starobina na rzece istnieje sztuczny zbiornik wodny o nazwie Zalew Soligorski (Салігорскае вадасховішча).

Koryto w górnym biegu szerokie na 6-25 km, do Zalewu Soligorskiego na odcinku 71 km skanalizowane; od Zalewu do ujścia rzeki Morocz płytkie, niżej – kręte, silnie meandrujące, o szerokości 20-40 m.

Wiosenne powodzie zaczynają się w połowie marca, kończą na początku maja. Zamarza w końcu grudnia; lody pękają w końcu marca. Wiosenne zejście lodów trwa w górnym biegu 8 dni, w dolnym 3 dni.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 19221939 rzeka graniczna między Polską i ZSSR.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]