Sadanobu Matsudaira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sadanobu Matsudaira

Sadanobu Matsudaira (jap. 松平定信 Matsudaira Sadanobu?, ur. 1758, zm. 1829)japoński daimyō i polityk okresu Edo, inicjator programu reform znanego jako reformy Kansei[1].

Należał do bocznej gałęzi rodu Tokugawa, był synem Munetake Tokugawy i wnukiem ósmego sioguna z tej dynastii, Yoshimune Tokugawy[2]. W młodości uczył się kaligrafii, doktryn konfucjańskich, malarstwa, poezji i sztuki wojennej. Karierę polityczną zaczynał u boku Okitsugu Tanumy. Z jego inicjatywy został usynowiony przez daimyō hanu Shirakawa, Sadakuniego Matsuidarę, na skutek adopcji opuszczając jednocześnie ród Tokugawa[2]. Po śmierci swojego przybranego ojca w 1783 roku został daimyō Shirakawy[2].

Jako daimyō hanu Shirakawa przeprowadził szereg skutecznych reform administracyjno-gospodarczych. Dzięki mądrej polityce rolnej jego włości zostały praktycznie oszczędzone przez wielką klęskę głodu z lat 1783–1787, która przyniosła kilka milionów ofiar w całej Japonii[2]. Jego sukcesy zostały dostrzeżone na dworze sioguna i po odsunięciu w 1787 roku Okitsugu Tanumy został mianowany wielkim kanclerzem (rōjū)[2]. Chcąc odbudować wyniszczony czteroletnim głodem kraj przeprowadził szereg głębokich reform opartych o radykalny reżim oszczędnościowy. Ograniczył wydatki na administrację oraz konsekwentnie rozprawiał się ze skorumpowanymi urzędnikami i kupcami. Usprawnił zarządzanie majątkami ziemskimi, a chcąc ulżyć położeniu chłopów i zubożałych samurajów obniżył podatki i umorzył zaciągnięte w okresie klęski głodu długi[1][2]. Próbując uzdrowić ideologiczne podstawy panującego ustroju wprowadził ostrą cenzurę i promował neokonfucjańską ideologię Zhu Xi[1][2]. Konsekwentnie trzymał się także polityki izolacjonizmu, w 1792 roku odprawiając chcącego nawiązać stosunki handlowe z Japonią rosyjskiego posła Adama Laxmana[2].

Zdymisjonowany w 1793 roku przez nowego sioguna Ienari Tokugawę powrócił do hanu Shirakawa, gdzie poświęcił się poezji i studiom literackim[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Wielka Historia Świata. T. 8. Kraków: Oficyna Wydawnicza Fogra, 2005, s. 418. ISBN 83-85719-92-X.
  2. a b c d e f g h i Japan at War: An Encyclopedia. edited by Louis G. Perez. Santa Barbara: ABC-CLIO, 2013, s. 223-224. ISBN 978-1-59884-741-3.