Kaligrafia japońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kaligrafia Musō Soseki (1275-1351, japoński kaligraf i poeta. Znaki "別無工夫".

Kaligrafia japońska (jap. 書道 shodō?, dosł. "droga pisma") - ogólna nazwa kaligrafii, obejmująca kilka stylów pisma w języku japońskim.

Z racji tego, że pismo japońskie pochodzi od pisma chińskiego przez długi czas, w IV wieku n.e. najsłynniejszym kaligrafem w Japonii był Chińczyk Wang Xizhi. Jednak po powstaniu hiragany i katakany Japończycy wytworzyli swój własny styl.

Przybory do pisania to:

  • pędzel (jap. fude?);
  • tusz (jap. sumi?);
  • kamień do rozcierania tuszu (jap. suzuri?);
  • naczynie z wodą do rozpuszczania tuszu (jap. 水入れ mizu-ire?);
  • papier (jap. 和紙 washi?);
  • podłużny ciężarek dociskający papier (jap. 文鎮 bunchin?).

Podstawowe style to: pismo pieczęciowe (jap. 篆書 tensho?) (chin. 篆書 zhuànshū), pismo kancelaryjne (jap. 隸書 reisho?) (chin. 隸書 lìshū), pismo wzorcowe (jap. 楷書 kaisho?) (chin. 楷書 kǎishū), pismo bieżące (jap. 行書 gyōsho?) (chin. 行書 xíngshū); i pismo trawiaste (jap. 草書 sōsho?) (chin. 草書 cǎoshū).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]