Sclerophaedon carniolicus
Sclerophaedon carniolicus | |||
(Germar, 1824) | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Gromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Nadrodzina | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Plemię | |||
Rodzaj | |||
Podrodzaj |
Sclerophaedon s.str. | ||
Gatunek |
Sclerophaedon (Sclerophaedon) carniolicus | ||
Synonimy | |||
|
Sclerophaedon carniolicus – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i podrodziny Chrysomelinae.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1824 roku przez Ernsta Friedricha Germara pod nazwą Chrysomela carniolica[1].
Chrząszcz o krępym, w zarysie krótko-owalnym ciele długości od 3 do 4,2 mm. Ubarwienie wierzchu ciała ma czarnomosiężne, ciemnozielone lub błękitne, zawsze z połyskiem metalicznym. Czułki są czarne i słabo grubieją ku wierzchołkom. Odnóża są czarne, czasem z brunatnie rozjaśnionymi stopami. Przedplecze jest około dwukrotnie szersze niż długie, dłuższe niż u S. orbicularis, w zarysie z kątami przednimi niezaostrzonymi. Stopy cechują się bardzo płytkim wcięciem na szczycie członu trzeciego. Genitalia samca charakteryzują się niezwężającym się ku szczytowi prąciem z wyraźnie wykrojonym wierzchołkiem[2].
Owad zasiedlający góry i przedgórza[3], preferujący piętro regla dolnego[2]. Bytuje nad potokami, strumieniami, na moczarach, trawiastych terenach podmokłych oraz w wilgotnych zaroślach i lasach. Zarówno osobniki dorosłe, jak i larwy są fitofagami żerującymi na gwiazdnicy gajowej i knieci błotnej[2][3].
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Alp, Sudetów, Karpat i Gór Dynarskich[2]. W Polsce wykazany z Karkonoszy, Sudetów Środkowych, Kotliny Nowotarskiej, Tatr, Pienin, Beskidu Sądeckiego i Bieszczadów[1]. Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony jest jako gatunek zagrożony wymarciem (EN)[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b gatunek: Sclerophaedon (Sclerophaedon) carniolicus (E.F. Germar, 1824). [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2023-03-11].
- ↑ a b c d Andrzej Warchałowski: Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XIX Chrząszcze – Coleoptera. Zeszyt 94b Stonkowate – Chrysomelidae. Podrodziny: Chrysomelinae i Galerucinae. Warszawa: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, PWN, 1973.
- ↑ a b B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska. Chrząszcze – Coleoptera. Stonkowate – Chrysomelidae, część 1. „Katalog Fauny Polski”. XXIII (16), 1979.
- ↑ Jan Farkač, David Král, Martin Škorupík: Červený seznam ohrožených druhů České republiky. Bezobratlí. List of threatened species in the Czech Republic. Invertebrates.. Praha: Agentura ochrany přírody a krajiny ČR, 2005. ISBN 80-86064-96-4.