Separator (kanalizacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy separatorów ścieków. Zobacz też: inne znaczenia słowa separator.
Separator substancji ropopochodnych w trakcie
montażu na budowie

Separator (osadnik) – urządzenie służące do oczyszczania ścieków przed wprowadzeniem ich do sieci kanalizacyjnej.

Rodzaje separatorów[edytuj | edytuj kod]

Postawa prawna[edytuj | edytuj kod]

  • Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 1800 ) w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego.
  • Polskie Normy:
    • PN-EN 858:2005
    • PN-S-02204:1997

Separatory substancji ropopochodnych[edytuj | edytuj kod]

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Separatory te stosuje się do oczyszczania wód deszczowych, roztopowych i poprocesowych z terenów, które zagrożone są skażeniem substancjami ropopochodnymi (np. stacje paliw, parkingi dla samochodów, myjnie).

Działanie[edytuj | edytuj kod]

Ścieki przepływając przez separator zostają w sposób mechaniczny separowane (sedymentacja i flotacja). Oleje i emulsje zostają na powierzchni, a pozostałe ścieki odprowadzane są do kanalizacji. Aby przyśpieszyć zjawisko separacji stosuje się pakiety koalescencyjne (do łączenia drobnych kropel oleju w większe).

Norma PN-EN 858:2005 dzieli separatory na dwie grupy:

Klasa I – separatory koalescencyjne, dla których stężenie ropopochodnych na odpływie musi być poniżej 5 mg/l
Klasa II – separatory grawitacyjne, dla których stężenie ropopochodnych na odpływie musi kształtować się poniżej 100 mg/l

Dobór separatora[edytuj | edytuj kod]

Dobór urządzenia sprowadza się do określenia jego wielkości nominalnej. Wielkość ta określa maksymalny przepływ ścieków deszczowych i/lub procesowych, dla których zostanie dotrzymana zakładana redukcja stężeń substancji ropopochodnych na odpływie z separatora.

NS = (Qr + fx Qs) • fd

gdzie:
NS – wielkość nominalna,
Qr – nominalny przepływ ścieków deszczowych w l/s,
Qs – maksymalny przepływ ścieków procesowych w l/s,
fd – współczynnik gęstości,
fx – współczynnik utrudnienia separacji.
Dokładne wyjaśnienie jak należy przyjmować poszczególne współczynniki można znaleźć we wspomnianej normie PN-EN 858:2005.

Separatory skrobi[edytuj | edytuj kod]

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Separatory te stosuje się w zakładach przetwórstwa ziemniaczanego a także: w restauracjach, hotelach, barach szybkiej obsługi, zakładach mięsnych i przetwórstwa warzywnego.

Działanie[edytuj | edytuj kod]

Separatory skrobi są to urządzenia, w których w sposób grawitacyjny następuje oddzielenie lżejszych od wody skrobi od reszty ścieków. Urządzenia te eliminują także powszechne w przypadku ścieków z zawartością skrobi ziemniaczanej zjawisko spieniania ścieków.

Dobór[edytuj | edytuj kod]

Dobór urządzeń odbywa się na podstawie przepływu nominalnego.

Separatory tłuszczu[edytuj | edytuj kod]

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Stosuje się je w restauracjach, barach, stołówkach, kuchniach, masarniach oraz w zakładach mięsnych i przetwórstwa spożywczego oraz wszędzie tam, gdzie występują ścieki technologiczne z zwiększonym stężeniem tłuszczów roślinnych i zwierzęcych.

Działanie[edytuj | edytuj kod]

Działanie separatora tłuszczu oparte jest na zjawisku grawitacji – różnica gęstości sprawia, że ścieki zawierające ciężkie substancje opadają na dno, natomiast lekkie substancje, tj. oleje i tłuszcze zwierzęce flotują na powierzchnię wody. Z tego względu separator składa się z dwóch części (osobnych lub zintegrowanych zbiorników): osadnika i separatora właściwego.

Dobór[edytuj | edytuj kod]

Dobór wielkości urządzenia powinien bazować na jakości i ilości doprowadzanych ścieków, biorąc pod uwagę:

  • maksymalny przepływ ścieków
  • temperaturę ścieków
  • gęstość tłuszczów i olejów podlegających separacji
  • wpływ używanych środków wspomagających zmywanie

Szczegółowy opis doboru separatorów tłuszczu przedstawia norma PN-EN 1825.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • materiały firm Separator Service i ACO
  • Polska Norma PN-EN 858:2005