Seria Pfunda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przejścia elektronów w poszczególnych seriach

Seria Pfunda – seria widm powstająca w wyniku emisji fotonów przez elektron w atomie wodoru przechodzący z wyższego orbitalu na orbital 5 (seria O).

Serię opisał jako pierwszy Amerykanin August Herman Pfund w 1924[1].

Długości fal tej serii to od 2279 do 7457 nm. Znajdują się one wszystkie w podczerwieni.

n 6 7 8 9 10
Długość fali (nm) 7476 4664 3749 3304 3046 2279

Wzór Rydberga dla serii Pfunda ma postać:

Gdzie n to kolejne liczby naturalne poczynając od 6 (n = 6, 7, 8...). Linia Lp – α odpowiada n = 6, a granica serii odpowiada granicy wyrażenia dla n dążącego do nieskończoności.

Serie widmowe w atomie wodoru to, według orbitalu docelowego:

  1. seria Lymana
  2. seria Balmera
  3. seria Paschena
  4. seria Bracketta
  5. seria Pfunda
  6. seria Humphreysa

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. August Herman Pfund. The Emission of Nitrogen and Hydrogen in the Infrared. „Journal of the Optical Society of America”. 9 (3), s. 193–196, 1924. DOI: 10.1364/JOSA.9.000193 (ang.).