Wzór Rydberga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wzór Rydberga (Rydberga-Ritza) – wzór opisujący w fizyce atomowej wszystkie długości fal w widmie liniowym wodoru (serie widmowe wodoru), później rozszerzony też na niektóre serie innych pierwiastków w stanie gazowym.

Wzór został przedstawiony przez szwedzkiego fizyka Johannesa Rydberga 5 listopada 1888 r., a w 1908 roku został rozszerzony przez szwajcarskiego fizyka Walthera Ritza.

Formuła dla wodoru[edytuj]

gdzie:

długość fali w próżni światła emitowanego przez atom,
stała Rydberga dla wodoru,
i – liczby całkowite, ,

Przyjmując równe 1 i zmieniając począwszy od 2 do nieskończoności, wzór opisuje serię Lymana z granicą 91 nm:

     Nazwa Granica serii
1 seria Lymana 91 nm
2 seria Balmera 365 nm
3 seria Paschena 821 nm
4 seria Bracketta 1459 nm
5 seria Pfunda 2280 nm
6 seria Humphreysa 3283 nm

Seria Lymana leży w ultrafiolecie, Balmera w świetle widzialnym, a Paschena, Bracketta, Pfunda i Humphreysa w podczerwieni.

Formuła dla dowolnego elementu "wodoropodobnego"[edytuj]

Powyższe równanie można rozszerzyć do następującej postaci, która może być stosowana dla dowolnego atomu wodoropodobnego:

gdzie:

długość fali w próżni światła emitowanego przez atom w próżni,
stała Rydberga dla wodoru,
i – liczby całkowite, ,
liczba atomowa, dla wodoru równa 1.