Seweryn Ajzner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Seweryn Ajzner
Data urodzenia 15 kwietnia 1914
Data śmierci 25 maja 1989
Zawód, zajęcie nauczyciel akademicki, historyk
Grób Seweryna Ajznera na cmentarzu wojskowym n Powązkach

Seweryn Ajzner (ur. 15 kwietnia 1914 w Warszawie, zm. 25 maja 1989) – historyk i działacz komunistyczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1930-1934 był aktywnym członkiem Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej. W 1934 wyemigrował do Francji, gdzie do 1936 działał w strukturach Komunistycznej Partii Francji. W latach 1936-1939 brał udział w wojnie domowej w Hiszpanii jako ochotnik Brygady im. Jarosława Dąbrowskiego. Następnie przebywał we Francji, gdzie walczył jako szeregowiec w armii francuskiej. Od czerwca 1940 do 1945 przebywał niewoli niemieckiej. W latach 1945-1948 jako członek francuskiego oddziału PPR działał w ruchu komunistycznym emigracji polskiej we Francji, pracując jako redaktor, potem redaktor naczelny dziennika „Gazeta Polska”. W 1949 roku został aresztowany przez francuską policję i deportowany do Polski. Do 1953 roku pracował w Wydziale Organizacyjnym KC PZPR oraz jako redaktor „Nowych Dróg” i „Życia Partii”. Studia aspiranckie odbył w Instytucie Nauk Społecznych. Od 1956 roku zatrudniony w Wydziale Historii Partii, następnie Zakładzie Historii Partii. W 1961 roku ukończył studia magisterskie w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR, 21 stycznia 1965 uzyskał tytuł doktora w Wyższej Szkole Nauk Społecznych[1] na podstawie pracy Polska wobec wojny hiszpańskiej 1936-1939 (promotor: Józef Kowalski)[2]. W maju 1968 roku został wykluczony z szeregu członków PZPR. Pochowany na wojskowych Powązkach[3]. Autor haseł w Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego[4].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • (przekład) Waldeck Rochet, Sytuacja chłopów we Francji, przeł. Seweryn Ajsner, Warszawa: Książka i Wiedza 1954.
  • Madryt – Saragossa, przedmowa: L. Gronowski, Warszawa: „Książka i Wiedza” 1961.
  • Ruch robotniczy w Polsce w latach 1933-1939, Warszawa: Wydział Propagandy i Agitacji Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej 1966.
  • Polska a wojna domowa w Hiszpanii 1936-1939, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1968.
  • (redakcja) Dokumenty Komunistycznej Partii Polski : 1935-1938, oprac. Seweryn Ajzner, Zbigniew Szczygielski, Warszawa: Książka i Wiedza 1968.
  • (przedmowa) Herbert Rutledge Southworth, Mit o krucjacie Franco, przeł. Bogdan Moszkiewicz, przedmowa do wydania polskiego Seweryn Ajzner, Warszawa: Książka i Wiedza 1968.
  • Związek Związków Zawodowych 1931-1939, Warszawa: „Książka i Wiedza” 1979.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944-1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2007, s. 572, ​ISBN 978-83-235-0318-7
  2. J. T., Rozprawy doktorskie pracowników Zakładu Historii Polski przy KC PZPR bronione w latach 1964-1966, "Z Pola Walki" 9 (1966), nr 4 (36), s. 255.
  3. Wyszukiwarka cmentarna - warszawskie cmentarze
  4. Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 1: A-D, red. nacz. Feliks Tych, Warszawa: „Książka i Wiedza” 1978, s. 5

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Siewierski, Komuniści i historycy. Polski ruch robotniczy w badaniach uczonych w PRL – wybrane aspekty [w:] Partia komunistyczna w Polsce. Struktury - ludzie - dokumentacja, pod red. Dariusza Magiera, Lublin – Radzyń Podlaski 2012, s. 463-479.