Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR

b. Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPR
b. Instytut Kształcenia Kadr Naukowych
Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPRb. Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPRb. Instytut Kształcenia Kadr Naukowych
Data założenia 1957
Data likwidacji 1984
Typ uczelni państwowa uczelnia niepubliczna, uczelnia partyjna PZPR
Państwo  PRL
Adres Warszawa
ul. Bagatela 2
Rektor Norbert Michta
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPRb. Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPRb. Instytut Kształcenia Kadr Naukowych
Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR

b. Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPR
b. Instytut Kształcenia Kadr Naukowych
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPRb. Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPRb. Instytut Kształcenia Kadr Naukowych
Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR

b. Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPR
b. Instytut Kształcenia Kadr Naukowych
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPRb. Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPRb. Instytut Kształcenia Kadr Naukowych
Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR

b. Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPR
b. Instytut Kształcenia Kadr Naukowych
Ziemia52°12′49,176″N 21°01′25,475″E/52,213660 21,023743

Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR – istniejąca w latach 1957–1984 uczelnia Komitetu Centralnego PZPR o statusie akademickim, z prawem do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jej twórcą był Adam Schaff. Była szkołą wyższą, w której kształcono przyszłe kadry partyjne i pracowników naukowych w duchu założeń marksizmu i w oparciu o sprawdzone wzory radzieckie. Składała się z dwóch wydziałów. W skład Wydziału Historyczno-Socjologicznego weszły dwie katedry historyczne:

  • Katedra Historii Polski (następnie Historii Polski i Polskiego Ruchu Robotniczego), kierownik - Stanisław Arnold, od 1967 Marian Żychowski.
  • Katedra Historii Powszechnej (następnie Historii Powszechnej i Stosunków Międzynarodowych), kierownik - Karol Lapter.

Program uczelni był nastawiony na szkolenie pracowników politycznych aparatu partyjnego i państwowego. Uczelnia prowadziła też Podyplomowe Studium Służby Zagranicznej. W maju 1968 Sekretariat KC PZPR podjął decyzję o likwidacji uczelni. Decyzja ta oznaczała zmianę systemu kształcenia kadr partyjnych i rezygnację z prowadzenia przez PZPR wyższej szkoły przeznaczonej dla kadr partyjnych i administracji. W latach 1968-1971 w miejsce WSNS działała Centralna Szkoła Partyjna przy KC PZPR[1]. W 1971 w miejsce zlikwidowanych Centralnej Szkoły Partyjnej i Zakładu Historii Partii przy KC PZPR powołano ponownie Wyższą Szkołę Nauk Społecznych przy KC PZPR. Została ona w 1984 przekształcona w Akademię Nauk Społecznych PZPR[2].

Rektorzy[edytuj | edytuj kod]

Wykładowcy[edytuj | edytuj kod]

Znani absolwenci[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR.

Osoby, którym nadano stopień doktora[edytuj | edytuj kod]

Osoby którym nadano stopień doktora habilitowanego[edytuj | edytuj kod]

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Od 1959 Szkoła mieściła się w obecnym gmachu Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Podstawowe przepisy dotyczące Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR (wydane w okresie od dnia 18.VI.1957 r. do dnia 26.IX.1960 r.), Warszawa: Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR 1961.
  • Włodzimierz Janowski, Aleksander Kochański, Informator o strukturze i obsadzie personalnej centralnego aparatu PZPR, 1948-1990, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN 2000, s. 166, ​ISBN 83-88490-03-6
  • Jan Sobczak, Warszawski epizod w życiu profesora Antoniego Czubińskiego. Z kart dziennika 1971-1974, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2005
  • Tadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944-1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2007, s. 545-548, ​ISBN 978-83-235-0318-7
  • Ryszard Gradowski, Szkolnictwo partyjne w Polsce Ludowej, „Zeszyty Naukowe WSNS” 7 (1982), nr 3/4, s. 100-127.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944-1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2007, s. 545-548, ​ISBN 978-83-235-0318-7
  2. Szerzej o zmianach pisze Jan Sobczak, Warszawski epizod w życiu profesora Antoniego Czubińskiego. Z kart dziennika 1971-1974, Poznań 2005

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]