Seweryn Dzierzbicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Seweryn Dzierzbicki
Seweryn Antoni Dzierzbicki
Ilustracja
Seweryn Dzierzbicki
Data i miejsce urodzenia 8 lutego 1790 lub 1792
Żabia Wola lub Warszawa
Data i miejsce śmierci 11 lipca 1833
Warszawa
Zawód, zajęcie żołnierz

Seweryn Antoni Dzierzbicki (ur. 8 lutego 1790 w Żabiej Woli[1] lub w 1792[2] w Warszawie, zm. 11 lipca 1833 w Warszawie) – żołnierz, oficer wojen napoleońskich i powstania listopadowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako syn Franciszka Dzierzbickiego i Józefy Skulskiej[3]. W wieku 18 lat wszedł do 1 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego, w którym awansował kolejno na adiutanta podoficerskiego (16 VI 1809), podporucznika, porucznika (15 X 1811) i kapitana (13 II 1813)[1]. Walczył w bitwach pod Raszynem, Sandomierzem, Bobrujskiem, Borysowem i nad Berezyną. 30 XI 1812 otrzymał ranę postrzałową; dostał się do niewoli. Do kraju powrócił w kwietniu 1814 r[1].

W 1815 wszedł do 1 Pułku Piechoty Liniowej Królestwa Polskiego, następnie – 28 VIII – do 4 Pułku Strzelców Konnych. 13 I 1823 awansował na majora 2 Pułku. Od 31 I 1830 – w 3 Pułku Strzelców Konnych. Otrzymał Znak Honorowy za 20 lat nieskazitelnej służby oficerskiej[1].

W powstaniu listopadowym walczył jako major 3 Pułku Strzelców Konnych; od 3 IV 1831 – w 1 Pułku. 16 IX przekroczył wraz z korpusem gen. Ramoriny granicę galicyjską. We Lwowie został internowany przez Austriaków[1].

Po odzyskaniu wolności powrócił do Warszawy (5 VI 1832), stawił się przed Komisją Rządową Wojny i ponowił przysięgę wierności carowi. Wkrótce wyjechał do wsi Rudnik w obwodzie rawskim[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

25 lipca 1823[2] (lub w 1824[3]) w Dmosinie poślubił Klementynę Przeździecką[3], z którą miał trzech synów: Zygmunta (ur. 1824), Edwarda (ur. 1825) i Józefa (1827-1871). Miał także dwóch braci – Adama (ur. 1789) i Michała (ur. 1790).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Robert Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. I, Warszawa 1995, s. 406.
  2. a b http://www.wielcy.pl/boniecki/pl/art/5/433.xml#osoba189
  3. a b c Marek Jerzy Minakowski, Seweryn Antoni Dzierzbicki z Dzierzbic h. Topór, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2018-06-03].