Bitwa pod Borysowem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Borysowem
Inwazja na Rosję
Ilustracja
Obraz Januarego Suchodolskiego: Przejście wojsk Napoleona przez Berezynę
Czas 2122 listopada 1812
Miejsce Most na Berezynie pod Borysowem
Terytorium Imperium Rosyjskie, dzisiejsza Białoruś
Przyczyna Chęć odcięcia Napoleonowi I drogi odwrotu spod Moskwy
Wynik Zwycięstwo Rosjan, zdobycie mostu
Strony konfliktu
Polska Rosja
Dowódcy
Jan Henryk Dąbrowski Charles de Lambert
Alexandre Andrault de Langeron
Siły
ok. 3,5 tys. ludzi i 12 dział ok. 10 tys. ludzi, nieznana liczba dział
Straty
2,5 tys. ludzi i 6 dział nieznane, pamiętniki Langerona informują o stracie połowy dział
brak współrzędnych
Inwazja na Rosję

OszmianaMirMohylewOstrownoKobryńSmoleńskPołock (I)WalutinoBorodinoCzirikowoTarutinoPołock (II)MałojarosławiecCzaśnikiWiaźmaKrasnyBorysówBerezynaKalisz

Bitwa pod Borysowemstarcie zbrojne, do którego doszło w dniach 2122 listopada 1812 roku podczas inwazji na Rosję.

Cofający się spod Moskwy cesarz Napoleon I powierzył liczącej około 4 tysięcy żołnierzy dywizji Dąbrowskiego zabezpieczenie przeprawy przez most na Berezynie znajdujący się w Borysowie. Dąbrowski przybył do Borysowa 18–20 listopada. 21 listopada Polaków zaatakowało 8 tys. Rosjan pod dowództwem gen. Charles'a de Lamberta. Polacy podjęli kilkugodzinną nierówną walkę, a z drugiego brzegu polska bateria starała się wspomóc walczących. Po paru godzinach walki nadszedł rosyjski korpus gen. Langerona z 12–funtowymi działami które przesądziły wynik walki. Dąbrowski dla osłaniania uchodzącej na drugi brzeg piechoty wysunął się z lekkimi działami do połowy mostu. Z całej dywizji ostało się około 1000 piechurów, ułanów i artylerzystów z 6 działami. Następnego dnia przybył korpus Oudinota i połączył się z resztkami dywizji Dąbrowskiego. Polacy i Francuzi liczący teraz 8500 żołnierzy i mający silną artylerię wyparli Rosjan z Borysowa, ci jednak w odwrocie zniszczyli most. W tej sytuacji Napoleon I, chcąc przeprawić resztki swej Wielkiej Armii, zmuszony został zbudować mosty pod Studzianką i rozegrać sławną bitwę nad Berezyną.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I.