Siergiej Dawidienkow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siergiej Nikołajewicz Dawidienkow (ros. Сергей Николаевич Давиденков, ur. 3 sierpnia [25 sierpnia] 1880 w Rydze, zm. 2 lipca 1961 w Leningradzie) – rosyjski lekarz, neurolog, psychiatra i neuropatolog. Ojciec Nikołaja.

Studiował medycynę na Uniwersytecie Moskiewskim, doktorem medycyny został w 1904 roku. Od 1912 roku na katedrze Instytutu Medycznego dla Kobiet w Charkowie. Od 1920 do 1925 profesor neurologii na Uniwersytecie w Baku. W latach 1933-37 pracował pod kierunkiem Pawłowa. Odznaczony Orderem Lenina i Czerwonej Gwiazdy.

Był pionierem neurogenetyki, w latach 50. zaproponował skatalogowanie chorób genetycznych człowieka. Dystrofia łopatkowo-strzałkowa określana jest niekiedy jako zespół Dawidienkowa[1].

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Наследственные болезни нервной системы, Moskwa 1932
  • Scapuloperoneal amyotrophy. Arch Neurol Psychiatr 41, s. 694f (1939)
  • Клинические лекции по нервным болезням, [в. 1-4], Л., 1952-61.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. G Serratrice, JF Pellissier, J Pouget. [3 cases of scapulo-peroneal neurogenic amyotrophy (Dawidenkow's syndrome). Nosological situation in relation to Charcot-Marie-Tooth disease]. „Revue Neurologique”. 140 (12), s. 738-40, 1984. PMID: 6097982. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]