Sikora jasnoskrzydła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sikora jasnoskrzydła
Poecile atricapillus[1]
(Linnaeus, 1766)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina sikory
Rodzaj Poecile
Gatunek sikora jasnoskrzydła
Synonimy
  • Parus atricapillus Linnaeus, 1766[2]
Podgatunki
  • P. a. turneri (Ridgway, 1884)
  • P. a. occidentalis (S. F. Baird, 1858)
  • P. a. fortuitus (W. L. Dawson & J. H. Bowles, 1909)
  • P. a. septentrionalis (Harris, 1846)
  • P. a. bartletti (Aldrich & Nutt, 1939)
  • P. a. atricapillus (Linnaeus, 1766)
  • P. a. garrinus (Behle, 1951)
  • P. a. nevadensis (Linsdale, 1938)
  • P. a. practicus (Oberholser, 1937)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Sikora jasnoskrzydła[4] (Poecile atricapillus) – gatunek małego ptaka z rodziny sikor (Paridae), zamieszkujący Amerykę Północną (Kanada, USA). Przeważnie osiadły, choć przemieszcza się z wyższych wysokości na niższe[2].

Podgatunki i zasięg występowania

Wyróżniono kilka podgatunków P. atricapillus[5][2]:

  • P. atricapillus turneri – środkowa i południowa Alaska i północno-zachodnia Kanada.
  • P. atricapillus occidentalis – wybrzeża południowo-zachodniej Kanady i północno-zachodnie USA.
  • P. atricapillus fortuitus – południowo-zachodnia Kanada i północno-zachodnie USA.
  • P. atricapillus septentrionalis – zachodnia i środkowa Kanada do środkowego USA.
  • P. atricapillus bartlettiNowa Fundlandia.
  • P. atricapillus atricapillus – wschodnia Kanada do środkowych i północno-wschodnich USA.
  • P. atricapillus garrinus – zachodnio-środkowe USA.
  • P. atricapillus nevadensis – zachodnie USA.
  • P. atricapillus practicusAppalachy.
Charakterystyka
Długość ciała 12,7 cm, rozpiętość skrzydeł 18‒20 cm, masa ciała 11 g. Charakterystyczna czarna czapka i śliniaczek o postrzępionym dolnym brzegu; policzki białe. Boki płowe. Biało obrzeżone pokrywy skrzydłowe. Często żeruje w mieszanych stadkach jak większość sikor. Odwiedza karmniki.
Środowisko
Liściaste oraz mieszane zadrzewienia, zarośla wierzbowe i żywopłoty. Gniazda zakłada w dziuplach i w skrzynkach lęgowych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Poecile atricapillus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Gosler, A. & Clement, P.: Black-capped Chickadee (Poecile atricapillus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-10)].
  3. Poecile atricapillus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Paridae Vigors, 1825 - sikory - Tits, chickadees (wersja: 2017-12-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-04-24].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Waxwings and allies, tits, penduline tits (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-04-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
  • David Chandler, Dominic Couzens, Euan Dunn, Jonathan Elphic, Rob Hume i inni: Fakty o zwierzętach świata: Ptaki. Warszawa: MULTICO, 2008. ISBN 978-83-7073-583-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]