Sint-Michielsgestel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sint-Michielsgestel
Ilustracja
Ratusz w Sint-Michielsgestel
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Holandia
Prowincja Brabancja Północna
Burmistrz Jan Pommer (2014)[1]
Powierzchnia 64,40 km²
Populacja (I 2012)
• liczba ludności
• gęstość

28 128[2]
436,77 os./km²
Nr kierunkowy 073
Kod pocztowy 5258, 5270-5275, 5290-5294
Plan Sint-Michielsgestel
Plan Sint-Michielsgestel
Położenie na mapie Brabancji Północnej
Mapa lokalizacyjna Brabancji Północnej
Sint-Michielsgestel
Sint-Michielsgestel
Położenie na mapie Holandii
Mapa lokalizacyjna Holandii
Sint-Michielsgestel
Sint-Michielsgestel
Ziemia51°39′N 5°22′E/51,650000 5,366667
Strona internetowa

Sint-Michielsgestel (wymowa i) – miasto, siedziba gminy o tej samej nazwie w prowincji Brabancja Północna w Holandii, 7 km od stolicy regionu ’s-Hertogenbosch. Gmina liczy 28 128 mieszkańców (styczeń 2012) i zajmuje obszar 64,40 km² (z czego na wodę przypada 0,35 km²).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miasto leży nad płynącą z Belgii rzeką Dommel, dopływem Mozy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 60. i 70. XX wieku znaleziono liczne dowody osadnictwa rzymskiego na terenie gminy, w tym monety i broń[3]. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1314, kiedy połączono dobra Herlaer i Gestel. Samo Herlaer istniało już w 1142 i było lennem biskupów z Liège. Ze względu na satelickie położenie względem stolicy regionu, arystokracja chętnie budowała na terenie gminy swoje posiadłości, które przetrwały i są wpisane do rejestru zabytków[3].

Beekvliet[edytuj | edytuj kod]

W Sint-Michielsgestel istniało od 1815 niższe seminarium duchowne Beekvliet. Współczesny budynek został wybudowany pomiędzy 1909 a 1917[3]. Podczas II wojny światowej zostało przekształcone w obóz jeniecki, podobnie jak wyższe seminarium w Haaren. 14 maja 1942 internowano w Beekvliet 450 Holendrów. Obóz stał się ożywionym ośrodkiem myśli politycznej. Wśród przetrzymywanych byli m.in. pisarze Simon Vestdijk i Anton van Duinkerken, politycy, wśród nich pierwszy powojenny premier Willem Schermerhorn oraz późniejszy laureat Nagrody Nobla Nikolaas Tinbergen (od 9 września 1942). Obóz istniał do 6 września 1944[3].

Miasto zostało wyzwolone przez żołnierzy brytyjskich 23 października 1944[3].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Miasto jest znane z Instytutu Głuchych (Instituut voor Doven)[3]. Największym pracodawcą jest stowarzyszone z nim przedsiębiorstwo Kentalis, produkujące pomoce dla niepełnosprawnych. Większość mieszkańców dojeżdża do pracy do innych miast[3].

Pozostałe miejscowości gminy[edytuj | edytuj kod]

Berlicum, Besselaar, Doornhoek, Haanwijk Hal, Halder, De Bus, De Hogert, De Loofaart, Den Dungen, Gemonde, Heikantse Hoeve Hersend, Hezelaar, Hoek, Kerkeind, Laar, Maaskantje, Middelrode, Nijvelaar, Plein, Poeldonk, Ruimel, Tielse Hoeve, Wielsche Hoeven, Wamberg i Woud.

Urodzeni w Sint-Michielsgestel[edytuj | edytuj kod]

Współpraca zagraniczna[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. sint-michielsgestel.nl: Mr. J.C.M. Pommer (Jan); (niderl.). [dostęp 2014-07-10].
  2. Bevolkingsontwikkeling; regio per maand (niderl.). Centraal Bureau voor de Statistiek. [dostęp 10 sierpnia 2013].
  3. a b c d e f g Sint-Michielsgestel (ang.). [dostęp 10 sierpnia 2013].
  4. Współpraca zagraniczna. Sint-Michielsgestel (Holandia) (pol.). [dostęp 10 sierpnia 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]