Siwa Baszta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siwa Baszta i Dolina Siwa

Siwa Baszta (słow. Sivá bašta) – turnia w Dolinie Siwej w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się na północnym końcu Upłazkowej Grani (Upłaziki)[1]. Jest najwyższą wśród skał zwanych Kamiennym Mlekiem (Kamenné mlieko). Nazwa tych skał jest ludowego pochodzenia. Na dawnych mapach austriackich figurowała pod błędną nazwą Obleko, sprostował ją dopiero Tadeusz Zwoliński w 1936 r.[2]

Na cały dolnym, opadającym do Doliny Siwej wschodnim stoku Upłazkowej Grani, na którym znajduje się Siwa Baszta i Kamienne Mleko, w 1974 r. utworzono rezerwat ścisły Rezervácia Uplaziky, w 1987 całą dolinę (powyżej granicy lasu) włączono w obszar Tatrzańskiego Parku Narodowego[3][1]. Rejon ten utworzony jest ze skał węglanowych. Rosną tutaj rzadkie w Tatrach cisy, znaleziono też gniazdo orła. Dawniej, przed utworzeniem rezerwatu ścisłego, w Dolinie Siwej wydobywano wapienie, przetapiane później w pobliskim wapienniku[2].

Dolina Siwa jest niedostępna dla turystów, ale wystająca ponad las Siwa Baszta jest dobrze widoczna z wielu miejsc szosy Sucha GóraZuberzec.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2009/10. ISBN 83-87873-36-5.
  2. a b Marian Kunicki, Tadeusz Szczerba: Tatry Zachodnie. Słowacja. Kraków: PTTK „Kraj”, 1992. ISBN 83-7005-248-7.
  3. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.