Skalniak karłowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skalniak karłowaty
Petrogale concinna[1]
Gould, 1842
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada ssaki niższe
Nadrząd torbacze
Rząd dwuprzodozębowce
Rodzina kangurowate
Podrodzina kangury
Rodzaj skalniak
Gatunek skalniak karłowaty
Synonimy
  • P. canescens (Thomas, 1909)[2]
  • P. monastria (Thomas, 1926)[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Skalniak karłowaty[4] (Petrogale concinna) – gatunek ssaka z rodziny kangurowatych (Macropodidae)[2]. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) sklasyfikowała skalniaka w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych jako gatunek zagrożony (EN)[3].

Wygląd[edytuj]

Długość ciała 29–35 cm, ogona 22–31 cm, masa ciała 1–1,7 kg. Wierzch ciała czerwonawy, szary i czarno marmurkowany. Spód ciała białoszary. Koniec ogona czarny.

Występowanie[edytuj]

Rejon Kimberley w północno-zachodniej części Australii, Ziemia Arnhema.

Środowisko życia[edytuj]

W okresie suszy szukają schronienia w otworach piaskowca.

Tryb życia[edytuj]

W okresie suszy swe nory opuszczają tylko w nocy. Odżywiają się wtedy gatunkiem paproci Marsilea crenata zawierającym ok. 26% krzemionki. Ten twardy pokarm prowadzi do szybkiego zużywania się zębów, które jednak odrastają. Podczas żerowania nie oddalają się na odległość większą od 100 metrów od skał służących jako osłona. Chętnie polują na nie ptaki drapieżne.

Przypisy

  1. Petrogale concinna, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Petrogale concinna. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 11 czerwca 2017]
  3. a b Petrogale concinna. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 17. ISBN 978-83-88147-15-9.