Skansen bojowy 1 Armii Wojska Polskiego w Mniszewie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skansen bojowy 1 Armii Wojska Polskiego w Mniszewie
Ilustracja
Państwo

 Polska

Miejscowość

Mniszew

Adres

Mniszew 4a
26-910 Magnuszew

Data założenia

1977

Położenie na mapie gminy Magnuszew
Mapa konturowa gminy Magnuszew, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Skansen bojowy 1 Armii Wojska Polskiego w Mniszewie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Skansen bojowy 1 Armii Wojska Polskiego w Mniszewie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Skansen bojowy 1 Armii Wojska Polskiego w Mniszewie”
Położenie na mapie powiatu kozienickiego
Mapa konturowa powiatu kozienickiego, blisko górnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Skansen bojowy 1 Armii Wojska Polskiego w Mniszewie”
Ziemia51°49′59,952″N 21°18′24,803″E/51,833320 21,306890
Plan skansenu

Skansen bojowy 1 Armii Wojska Polskiego w Mniszewie znajduje się we wsi Mniszew, w województwie mazowieckim, w powiecie kozienickim, w gminie Magnuszew.

Skansen projektu Witolda Wiśniewskiego i Krzysztofa Brzezińskiego według scenariusza Włodzimierza Wołoszyna powstał z inicjatywy Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa oraz Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego, a całość prac wykonali żołnierze jednostek Warszawskiego Okręgu Wojskowego.

Otwarty został w końcu 1977 roku z udziałem gen. Zygmunta Berlinga. Składa się z 3 części:

  • pomnik bohaterów walk przy szosie,
  • kompanijny punkt oporu,
  • ekspozycja sprzętu bojowego i inżynieryjno-saperskiego na stanowiskach bojowych.

Skansen upamiętnia walki związków taktycznych 1 Armii Wojska Polskiego na przyczółku warecko-magnuszewskim. Usytuowany jest w miejscu walk 3 Pomorskiej Dywizji Piechoty im. Romualda Traugutta i 1 Warszawskiej Samodzielnej Brygady Kawalerii. W dniach 9-12 października 1944 roku znajdowały się tu pozycje oddziałów obydwu dywizji.

Co można zobaczyć[edytuj | edytuj kod]

  • dwa T-34-85, przy czym do jednego z nich można wejść przez otwarty właz kierowcy; wnętrze jest opróżnione z części ruchomych (nie ma np. siedzeń) i nieco zaśmiecone,
  • kilkanaście armat, haubic i armat przeciwlotniczych
  • dwie Katiusze (przerdzewiałe)
  • powojenną amfibię BAW (uwaga, w środku brak podłogi)
  • liczne transzeje i ziemianki, dość płytkie z powodu naniesionego przez deszcze piasku, ale niezbyt zaśmiecone, można bezpiecznie wchodzić
  • zagrody z drutu kolczastego, betonowe zapory przeciwczołgowe

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]