Skowroniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skowroniak
Ramphocoris clotbey[1]
(Bonaparte, 1850)
Skowroniak
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina skowronki
Rodzaj Ramphacornis
Bonaparte, 1850[2]
Gatunek skowroniak
Synonimy
  • Rhamphocoris clotbey
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Skowroniak[4] (Ramphocoris clotbey) — gatunek małego ptaka z rodziny skowronków. Występuje w północnej Afryce oraz Bliskim Wschodzie. Jedyny przedstawiciel rodzaju Ramphocoris.

Zasięg występowania[edytuj]

Występuje w północnej Afryce, od Sahary Zachodniej, przez Maroko, Tunezję i północną Algierię, aż do północno-zachodniej Libii. Zasiedla także centralny Półwysep Arabski, Jordanię, północną Arabię Saudyjską, wschodni Izrael i południowo-wschodni Irak. Środowisko życia stanowią pustynie, zarośla i stepy[5].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała wynosi 17 cm, rozpiętość skrzydeł 36-40 cm[6]. Długość skrzydła wynosi u samców 128-133 mm, u samic 124-128 mm. Masa ciała u samców wynosi 52–55 g, zaś u samic średnio 45 g[7]. Występuje nieznaczny dymorfizm płciowy, samice są mniej kontrastowo i wyraźnie ubarwione, niż samce. Obszar pod okiem biały, podobnie jak plamka przy dolnej szczęce i pod pokrywami usznymi. Poza tym boki głowy ciemnoszare. Wierzch ciała płowy, boki również. Spód ciała niemal biały, na piersi występuje plamkowanie. Lotki II i I rzędu brązowoszare, posiadają białe zakończenia. Dziób gruby[8].

Zachowanie[edytuj]

Jaja skowroniaka

Sezon lęgowy trwa od końca marca do końca maja, w Jordanii do kwietnia. Gniazdo mieści się na ziemi, pod krzewem lub kamieniem. Stanowi je płytki dołek wyściełany roślinnością. Samica składa 2 białokremowe jaja, z czerwonobrązowymi plamkami[6]. Między rokiem 1930 a 1931 znaleziono parę ptaków z czterema jajami[9].

Pożywienie stanowią nasiona, rośliny i owady. Używa dzioba do przełamywania pędów. Twarde nasiona może połykać w całości[6].

Przypisy

  1. Ramphocoris clotbey, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Ramphocoris. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-06-10]
  3. BirdLife International 2012. Rhamphocoris clotbey. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-4. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-02-06]
  4. P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Alaudidae Vigors, 1825 - skowronki - Larks (wersja: 2015-10-31). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-02-06].
  5. Thick-billed Lark Rhamphocoris clotbey. BirdLife International, 2013.
  6. a b c Alouette de Clot-Bey (fr.). oiseaux.net. [dostęp 5 maja 2013].
  7. E. de Juana, F. Suárez: Thick-billed Lark (Ramphocoris clotbey). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-02-06]. (ang.)
  8. Yoav Perlman i Yosef Kiat: In-hand identification of Thick-billed Larks (Ramphocoris clotbey) in the Negev, Israel, February 2011. Israel Ornithological Center, 2011.
  9. Guy M . Kirwan. A Syrian record: the case of Aharoni's Thick-billed Larks Ramphocoris clotbey. „Bulletin of The British Ornithologists' Club”. 124, s. 227-232, 2004. 

Linki zewnętrzne[edytuj]