Smoking

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy męskiego stroju wieczorowego. Zobacz też: film o tym samym znaczeniu.
Grafika poglądowa smokingu
Grafika poglądowa smokingu tropikalnego
Smoking dwurzędowy w wersji 4x1

Smoking, także dinner jacket, tuxedo, black tie[1] – półformalny męski strój wieczorowy, bardziej elegancki od garnituru, ale nie tak oficjalny jak frak[1]. Smoking nosi się zazwyczaj po zmroku – około 16. zimą i po 18/19. wiosną i latem. Gdy mężczyzna wkłada smoking, jego partnerka powinna założyć długą suknię wieczorową. Nie wypada zakładać go na odbywające się w ciagu dnia śluby w kościele, stosowny wówczas będzie strój formalny lub półformalny dzienny – żakiet lub stroller, jest natomiast właściwy w czasie wesela.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Smoking składa się z[2]:

  • czarnej lub ciemnogranatowej (midnight blue) marynarki jedno- lub dwurzędowej, z gładkimi, atłasowymi lub jedwabnymi tzw. frakowymi (ostrymi) klapami, albo z kołnierzem szalowym; (w przypadku ciepłych krajów lub pór roku marynarka może być beżowa bądź biała). Marynarka smokingowa powinna mieć pasplowane kieszenie[3]. Jednorzędowa marynarka smokingowa powinna mieć zawsze jeden guzik. Może on być zastąpiony zapięciem „na styk”, czyli łańcuszkiem łączącym dwa guziki. Guziki te powinny być obciągnięte jedwabiem[3]. Klapy mogą być czarne (w obu wersjach kolorystycznych) lub ciemnogranatowe (w wersji midnight blue). Marynarka dwurzędowa może mieć różne układy guzików, np. 6x2, gdzie tylko dwa są zapinane, pozostałe często spotykane układy to: 6x1, 4x2, 4x1, 2x1, 2x2, 1x1;
  • pasujących do marynarki czarnych lub ciemnogranatowych (midnight blue) spodni z pojedynczym atłasowym lampasem;
  • białej koszuli z wykładanym kołnierzykiem i krytą plisą (zakrywającą guziki) bądź odkrytą i jubilerskimi guzikami, mankietem pojedynczym lub podwójnym (tzw. francuskim) na spinki, dopuszczalna jest również koszula frakowa (z kołnierzem łamanym);
  • jedno- lub dwurzędowej czarnej (wełnianej, jedwabnej) bądź białej (zrobionej z jedwabiu lub bawełnianej piki) kamizelki z głębokim wcięciem, która może zostać zastąpiona jedwabnym pasem (tzw. pas hiszpański); obu opcji nie stosuje się w przypadku dwurzędowego smokingu;
  • jedwabnej muszki wiązanej, obowiązkowo w kolorze klap marynarki i lampasów – najczęściej czerni lub ciemnego granatu (jeśli to smoking midnight blue)[4].

Dodatkowe elementy[edytuj | edytuj kod]

Do smokingu nosi się czarne, gładkie oxfordy (wiedenki) z zamkniętą przyszwą (niekoniecznie lakierki), dawniej noszono również eskarpiny (czółenka, pantofle wieczorowe) z rypsową kokardą. Ponadto czarne długie skarpetki lub podkolanówki, spinki do mankietów (najczęściej spotykane z wypełnieniem z onyksu, masy perłowej, kamieni szlachetnych lub jednolite złote, srebrne), zegarek na czarnym pasku (nie należy wkładać zegarka z metalową bransoletą) lub też w ogóle rezygnuje się z zegarka. W kieszonce (brustasza) biała, lniana lub bawełniana poszetka. W marynarce smokingowej nie powinny być widoczne wysunięte patki przy kieszeniach (właściwie nie powinna ich nawet mieć). Aby smoking się nie gniótł, powinien być wykonany z niskoskrętnej wełny o dużej gramaturze, najlepiej z tkaniny o tradycyjnym splocie barathea[5], często stosuje się także domieszki np. moheru lub jedwabiu, aby nadać tkaninie subtelnego połysku. Do smokingu obowiązkowo do podtrzymania spodni nosi się szelki na guziki (najczęściej z jedwabnej mory) z kolorze białym lub czarnym, choć dopuszczalne są odstępstwa kolorystyczne – czerwień, burgund, etc., niedopuszczalne jest zakładanie paska. Do butonierki włożyć się powinno biały lub czerwony goździk, gardenię, różę.

W krajach tropikalnych, podczas przyjęć na powietrzu lub na pokładach statków, marynarka do smokingu może być w kolorze białym, kości słoniowej lub ecru, z klapami wyłożonymi białym atłasem, ale spodnie muszą być czarne[6] lub ciemnogranatowe.

Smoking współcześnie[edytuj | edytuj kod]

Współcześnie spotyka się również smoking złożony z:

  • aksamitnej jedno- bądź dwurzędowej marynarki, często z jedwabnymi klapami (frakowymi lub szalowymi), jednak nie jest to konieczne, w wielu kolorach, najczęściej burgundowym, czarnym, granatowym, butelkowozielonym. Wywodzi się ona z bonżurki[7];
  • czarnych lub ciemnogranatowych wełnianych (moherowych) spodni z pojedynczym jedwabnym lampasem, dopuszczalne są również różnokolorowe spodnie w szkocką kratę (tartan)[8];
  • czarnych wiedenek lub lotników, często zakłada się również tzw. Albert slippers – wsuwane aksamitne buty, często z wyszytymi inicjałami właściciela i w kolorze marynarki;
  • jedwabnych lub bawełnianych długich skarpetek lub podkolanówek, panuje tu pewna swoboda kolorystyczna;
  • białej koszuli z wykładanym kołnierzem krytą plisą lub guzikami jubilerskimi;
  • jedwabnej lub aksamitnej muchy, w tym wypadku dopuszczalne jest odstępstwo od czarnej;
  • białej jedwabnej lub bawełnianej poszetki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Michał Kędziora, Rzeczowo o modzie męskiej, Kraków: SQN, 2017, s. 73, ISBN 978-83-8129-051-7.
  2. zob. E. Pietkiewicz, Protokół dyplomatyczny, MSZ, Warszawa 1998, s. 262
  3. a b Ubraniowy poradnik ślubny #6: Jak wygląda smoking?. [dostęp 2015-08-19].
  4. B. Roetzel, Gentleman. A timeless fashion. Koenemann, 2004, s. 323
  5. Tkanina na garnitur szyty na miarę. [dostęp 2015-08-19].
  6. E. Pietkiewicz, op. cit., s. 262
  7. Bonżurka czyli marynarka domowa. [dostęp 2015-08-19].
  8. Jak się ubrać na Sylwestra?. [dostęp 2015-08-19].