Sobór Trójcy Świętej w Sybinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sobór Trójcy Świętej w Sybinie
Hram Sfânta Treime
metropolitalny sobór katedralny
Ilustracja
Państwo  Rumunia
Miejscowość Coa Romania Town Nagyszeben.svg Sybin
Wyznanie prawosławne
Kościół Rumuński Kościół Prawosławny
Metropolia Siedmiogrodu
Wezwanie Trójcy Świętej
Wspomnienie liturgiczne Święto Trójcy Świętej
(niedziela Pięćdziesiątnicy)
Położenie na mapie Rumunii
Mapa lokalizacyjna Rumunii
Sobór Trójcy Świętej w Sybinie
Sobór Trójcy Świętej w Sybinie
45°47′40,2000″N 24°08′53,5200″E/45,794500 24,148200
Wnętrze soboru

Sobór Trójcy Świętej w Sybinieprawosławny sobór w Sybinie, katedra archieparchii Sybinu oraz metropolii siedmiogrodzkiej Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jako pierwszy z koncepcją budowy rumuńskiej katedry prawosławnej w Sybinie wystąpił metropolita siedmiogrodzki Andrzej. On też rozpoczął zbiórkę funduszy na jej budowę, w której wziął udział cesarz Franciszek Józef, przekazując na ten cel 1000 guldenów. W zamyśle metropolity Andrzeja wznoszona cerkiew miała być „matką wszystkich cerkwi w metropolii [siedmiogrodzkiej]”. Zbiórka funduszy nie postępowała jednak dostatecznie szybko i inicjator przedsięwzięcia nie dożył jego ukończenia. Budowę cerkwi podjęto dopiero w okresie sprawowania urzędu metropolity siedmiogrodzkiego przez Jana (Meţianu), w 1902[1].

Projekt świątyni został wybrany w drodze konkursu, w którym brali udział architekci węgierscy, austriaccy i czterech autorów narodowości rumuńskiej. Zwycięstwo odniósł plan przedstawiony przez Virgila Nagy, profesora Politechniki Budapeszteńskiej, i Josifa Kommera, następnie nieznacznie zmodyfikowany. Autorzy projektu przyjęli za wzorzec konstantynopolitańską świątynię Mądrości Bożej, inspirowali się także lokalną architekturą siedmiogrodzką, w szczególności okresu baroku. Obiekt wzniesiono na miejscu starszej prawosławnej świątyni użytkowanej przez miejscową społeczność grecką, z której wyniesiono wcześniej cztery ikony, umieszczone w prezbiterium nowego soboru[1].

Ceremonia położenia kamienia węgielnego miała miejsce w dniu urodzin Franciszka Józefa 18 sierpnia 1902. Pracami budowlanymi kierował Josif Schussing, inżynier miejski. Bryłę budynku ukończono już w 1904, w tym też roku do soboru przekazano cztery dzwony odlane w Sopronie przez zakład Friederica Seltenhofera. Freski w kopule cerkwi (Chrystus w otoczeniu czterech Ewangelistów, w oryginalnym stylu neobizantyjskim z elementami lokalnymi) wykonał Octavian Smilgelschi. Malowidła w pomieszczeniu ołtarzowym wykonał Anastasie Demian, zaś w innych częściach cerkwi – Iosif Keber. Mozaiki na elewacji budowli wykonano według rysunków Ludovica Kandlera. Ikonostas i tron biskupi na górnym miejscu powstały w pracowni Babica w Bukareszcie. Gotową budowlę poświęcił 13 maja 1906 metropolita siedmiogrodzki Jan w asyście biskupa Aradu Jana i innych przedstawicieli duchowieństwa parafialnego i zakonnego[1].

Wymiary świątyni to 53,10 metrów długości, 25,40 szerokości, 34,70 wysokości kopuły oraz 43 i 45 metrów wysokości wież[1].

Przypisy