Sobór Zmartwychwstania Pańskiego w Twerze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sobór Zmartwychwstania Pańskiego
Воскресенский собор
Distinctive emblem for cultural property.svg 6900042029[1] z dnia 30.08.1960
sobór katedralny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Obwód  twerski
Miejscowość Coat of Arms of Tver (Tver oblast).png Twer
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Parafia Zmartwychwstania Pańskiego w Twerze
Wezwanie Zmartwychwstania Pańskiego
Wspomnienie liturgiczne Pascha
Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie św. Sergiusza (Sriebrianskiego)
Położenie na mapie obwodu twerskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu twerskiego
Sobór Zmartwychwstania Pańskiego
Sobór Zmartwychwstania Pańskiego
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Sobór Zmartwychwstania Pańskiego
Sobór Zmartwychwstania Pańskiego
Ziemia56°51′05,7″N 35°52′22,0″E/56,851583 35,872778

Sobór Zmartwychwstania Pańskiego w Twerze – katedralna cerkiew eparchii twerskiej. Wzniesiona w 1914.

Sobór powstał w 1914 z przeznaczeniem dla robotników manufaktury Morozowa, żyjących na osobnym osiedlu. Był połączony z kompleksem zabudowań żeńskiego monasteru Narodzenia Pańskiego. Budynek był jedną z cerkwi wzniesionych w całym Imperium Rosyjskim dla upamiętnienia trzystu lat panowania rodu Romanowów. Tysiąc rubli na jego budowę przekazał car Mikołaj II Romanow. Gotową świątynię poświęcił arcybiskup twerski i kaszyński Serafim (Cziczagow). W czasie ceremonii obecna była inna inicjatorka budowy świątyni – wielka księżna Elżbieta Fiodorowna Romanowa, będąca przełożoną żeńskiego monasteru Świętych Marty i Marii w Moskwie. Cerkiew była czynna zaledwie przez kilka lat. Po rewolucji październikowej władze bolszewickie zamknęły ją razem z sąsiednim monasterem Narodzenia Pańskiego i przeznaczyły na cele świeckie. Obiekt zwrócono eparchii dopiero w 1988. Cztery lata później biskup twerski i kaszyński Wiktor (Olejnik) dokonał jego ponownego poświęcenia. Budynek został gruntownie wyremontowany.

Od 2000 szczególnym obiektem kultu w soborze są relikwie św. Sergiusza (Sriebrianskiego), hieromnicha służącego jako kapelan mniszek z monasteru Świętych Marty i Marii, nowomęczennika. Obok świątyni została wzniesiona kaplica pod wezwaniem Świętych Cierpiętników Cara Mikołaja II i Jego Rodziny.

Sobór reprezentuje styl neoruski, naśladuje średniowieczną architekturę sakralną ziemi pskowskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]