Spółgłoska płynna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Spółgłoski płynne – ustne spółgłoski zwarto-otwarte zaliczające się do aproksymantów[1].

Spółgłoski płynne dzielą się na:

Fonemy płynne w języku polskim to: boczne /l/ i /w/ oraz drżące /r/. W randze alofonów występują głoski płynne palatalizowane /lʲ/ i /rʲ/.

Szczególnie bogate w spółgłoski płynne są języki rdzennej ludności Australii.

Przypisy

  1. Jolanta Szpyra-Kozłowska. Słowotwórstwo bez morfemów czyli o morfologii prozodycznej i formach uciętych. „Bulletin de la Société Polonaise de Linguistique”. fasc. LVI, 2000. ISSN 0032-­3802 (pol.).