Spheniscus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spheniscus[1]
Brisson, 1760[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – pingwin równikowy (S. mendiculus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd pingwiny
Rodzina pingwiny
Rodzaj Spheniscus
Typ nomenklatoryczny

Diomedea demersa Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Spheniscusrodzaj ptaków z rodziny pingwinów (Spheniscidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce i Ameryce Południowej[9].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 48–76 cm; masa ciała 2–7,8 kg[9]. Wszystkie gatunki mają podobne zabarwienie – czarny grzbiet i dziób oraz biały brzuch. Żyją w klimacie bardziej umiarkowanym od większości ich kuzynów.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Spheniscus: gr. σφην sphēn, σφηνος sphēnos „klin”; przyrostek zdrabniający -ισκος iskos[10].
  • Catarractes (Catarrhactes): gr. καταρακτης kataraktēs lub καταρρακτης katarrhaktēs „nieznany drapieżny ptak morski” (ale na pewno nie pingwin)[10]. Gatunek typowy: Diomedea demersa Linnaeus, 1758.
  • Penguinus: ang. nazwa penguin, pierwotnie zastosowana dla alki olbrzymiej[10]. Gatunek typowy: Diomedea demersa Linnaeus, 1758.
  • Molinaea: Juan Ignacio Molina (1740–1829), chilijski kapłan, przyrodnik[10]. Gatunek typowy: Diomedea chilensis Molina, 1782 (= Aptenodytes magellanicus J.R. Forster, 1781.
  • Dypsicles: gr. δυπτω duptō „nurkować”; -κλης -klēs „godne uwagi, znakomity”[10]. Gatunek typowy: Diomedea demersa Linnaeus, 1758.
  • Hyponectes: gr. ὑπονεω huponeō „pływać pod czymś”, od ὑπο hupo „pod, poniżej”; νεω neō „pływać”[10]. Nazwa zastępcza dla Spheniscus Brisson, 1760.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[11]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Niepoprawna późniejsza pisownia Catarractes Brisson, 1760

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Spheniscus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Brisson 1760 ↓, s. 96.
  3. Brisson 1760 ↓, s. 102.
  4. M.T. Brünnich: Zoologiae fundamenta praelectionibus academicis accommodata. Lipsiae: Apud Frider. Christ. Pelt, 1772, s. 78. (łac.)
  5. G. Cuvier: Le règne animal distribué d’après son organisation, pour servir de base a l’histoire naturelle des animaux et d’introduction a l’anatomie comparée. T. 1. A. Paris: Chez Détervill, 1817, s. 513. (niem.)
  6. F. Jarocki: Zoologiia czyli Zwiérzętopismo ogólne podług náynowszego systematu ułożone. T. 2: Ptáki. Warszawa: Drukarnia Łątkiewicza, 1821, s. 315. (pol.)
  7. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Für gebildete Leser aller Stände, besonders für die reifere Jugend und ihre Lehrer. Breslau: A. Schulz, 1842, s. 476. (niem.)
  8. C.J. Sundevall. Ueber Möhrings Vogelnamen. „Journal für Ornithologie”. 5 (4), s. 251, 1857 (niem. • łac.). 
  9. a b I. Martínez: Family Spheniscidae (Penguins). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 159–160. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  10. a b c d e f Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  11. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Spheniscidae Bonaparte, 1831 - pingwiny - Penguins (wersja: 2019-10-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-05-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]