Pingwin magellański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pingwin magellański
Spheniscus magellanicus[1]
(J. R. Forster, 1781)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd pingwiny
Rodzina pingwiny
Rodzaj Spheniscus
Gatunek pingwin magellański
Synonimy
  • Aptenodytes magellanicus J. R. Forster, 1781[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Pingwin magellański[4] (Spheniscus magellanicus) – gatunek dużego ptaka z rodziny pingwinów (Spheniscidae), zamieszkujący południową część Ameryki Południowej oraz Falklandy.

Systematyka
Nie wyróżnia się podgatunków[2][5]. Niektórzy autorzy uznawali go za jeden gatunek z pingwinem przylądkowym (S. demersus) i pingwinem peruwiańskim (S. humboldti)[2].
Pingwin magellański na półwyspie Valdés w Argentynie
Wygląd
Głowa w większości czarna (z wyjątkiem białej pętli biegnącej od nasady dzioba ponad okiem przez boki szyi do gardła), dziób czarny. Wierzch ciała czarno-szary. Na piersi szeroka, czarna przepaska, poniżej wąski, czarny pas, idący wzdłuż boków ku nogom. Reszta spodu ciała w większości biała.
Rozmiary
długość ciała do 71 cm
Zasięg, środowisko
Południowoamerykańskie wybrzeża Pacyfiku i Atlantyku – od środkowego Chile i środkowej Argentyny po przylądek Horn; ponadto Falklandy[5]. Występuje głównie na południe od podobnego pingwina peruwiańskiego, lecz w zimie przesuwa się na północ i wtedy ich zasięgi pokrywają się częściowo ze sobą. Na Atlantyku zimą północna granica jego zasięgu przesuwa się po południową Brazylię, wyjątkowo spotykany w północnej Brazylii[6].
Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje pingwina magellańskiego za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened)[3]. Liczebność światowej populacji szacuje się na 1,1–1,6 miliona par lęgowych[6]. Trend liczebności populacji jest spadkowy[3]. Do głównych zagrożeń dla gatunku należą: zanieczyszczenia spowodowane wyciekami ropy naftowej, wpływ rybołówstwa oraz zmiany klimatu[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Spheniscus magellanicus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Magellanic Penguin (Spheniscus magellanicus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-23)].
  3. a b c Spheniscus magellanicus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Spheniscidae Bonaparte, 1831 - pingwiny - Penguins (wersja: 2019-10-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-07-20].
  5. a b F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Kagu, sunbittern, tropicbirds, loons, penguins, petrels (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-07-20].
  6. a b c Species factsheet: Spheniscus magellanicus (ang.). BirdLife International. [dostęp 2020-07-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: MULTICO Oficyna wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]