Stan przedrzucawkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stan przedrzucawkowy – zespół objawów chorobowych pojawiających się po 20. tygodniu ciąży, w okresie porodu lub połogu.

Stan przedrzucawkowy charakteryzuje się podwyższonym ciśnieniem tętniczym krwi (>140/90 mm Hg), któremu towarzyszy znamienny białkomocz (utrata >300 mg białka na dobę). Nawet jeśli białkomocz jest nieobecny chorobę można stwierdzić na podstawie objawów dodatkowych, takich jak bóle głowy, nieostre widzenie, bóle w nadbrzuszu, a w badaniach laboratoryjnych małopłytkowość i wzrost aktywności enzymów wątrobowych[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz H. Bręborowicz, Położnictwo i Ginekologia, 2010.