Stanisław Blaschke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Blaschke
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1916
Lwów
Data i miejsce śmierci 20 lipca 1988
Katowice
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Stanisław Kazimierz Blaschke (ur. 24 lutego 1916 we Lwowie, zm. 20 lipca 1988 w Katowicach) - polski inżynier, publicysta, autor książek.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem rzeźbiarza Engelberta Blaschke. Ukończył studia na Akademii Górniczo-Hutniczej. Już w czasie studiów został powołany na stanowisko zastępcy asystenta w Katedrze Geologii Ogólnej i Paleontologii. Był wybitnym specjalistą w zakresie przeróbki mechanicznej. Na AGH wykładał organizację i planowanie, gospodarkę wodną w zakładach przeróbczych oraz wzbogacanie grawitacyjne, najpierw w Katedrze Górnictwa III, a następnie w Katedrze Przeróbki Mechanicznej Kopalin. Członek licznych stowarzyszeń naukowych. Autor książek, artykułów, patentów i ekspertyz. Był Generalnym Dyrektorem Górnictwa. Nie udało mu się, mimo ogromnych wysiłków, przełamać oporu decydentów i doprowadzić do odsiarczania węgla przed spalaniem. Skutki ekologiczne, na które zwracał już wówczas uwagę, są znane.[1], Miał trzech synów, wszystkich związanych z przeróbką mechaniczną węgla: Wiesława, Janusza i Stanisława Aleksandra.[2], Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w grobowcu rodzinnym [3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim OOP, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, wieloma nagrodami resortowymi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Przegląd górniczy", nr 45, Główny Instytut Górnictwa, 1989, s. 31.
  2. Jerzy Zieliński: Blaschke i synowie. Zwyczajna niezwyczajna rodzina: "Dookoła Świata", nr 31 (814), 3 sierpnia 1969, s. 3.
  3. biogram Stanisława Blaschke. AGH.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gospodarka Surowcami Mineralnymi tom 5, zeszyt 3. Kraków: Wydawnictwo Instytutu GSMiE PAN, 1989.