Stanisław Frankowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Frankowski.jpg

Stanisław Frankowski (ur. 1840 w Liwkach Szlacheckich, zm. 18 września 1899 we Lwowie) – działacz demokratyczny i niepodległościowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był starszym bratem Jana i Leona Frankowskich. Współuczestniczył w zorganizowaniu i uruchomieniu pierwszej tajnej drukarni w Warszawie. Uczestniczył w zorganizowanej w 1861 manifestacji niepodległościowej, został wybrany na komisarza narodowego zaboru pruskiego, od jesieni 1862 był komisarzem województwa mazowieckiego, a od marca 1863 województwa kaliskiego[1]. Działał w organizacjach lewicowych wśród tzw. „czerwonych”. Od września 1863 był jednym z członków Rządu Narodowego, który od daty powstania nazywany był „wrześniowym”. Po upadku Powstania Styczniowego wyemigrował do Francji, po latach powrócił i osiadł w Galicji[2]. Dotknięty zupełną ślepotą i nieuleczalną głuchotą przebywał i zmarł w Zakładzie dla nieuleczalnie chorych im. Bilińskich we Lwowie.[3] Jego prochy spoczęły na lwowskim Cmentarzu Łyczakowskim[4].[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]