Józef Narzymski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Józef Narzymski (ur. 8 lutego 1839 w Radzikach Małych , zm. 5 lipca 1872 w Jaworzu) – polski powieściopisarz, dramaturg i publicysta; członek Rządu Narodowego w powstaniu styczniowym. Właściciel majątku w Bogatem koło Przasnysza.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z patriotycznego rodu szlacheckiego. Przed wybuchem powstania brał czynny udział w konspiracji, politycznych manifestacjach. Debiutował artykułami publicystycznymi w roku 1861 na łamach prasy warszawskiej. Współpracował wtedy szczególnie z „Tygodnikiem Ilustrowanym”, „Gazetą Warszawską”. Początkowo pisał o poezji romantycznej, którą wysoko cenił (zwłaszcza twórczość Juliusza Słowackiego). Po upadku powstania przebywał w Paryżu i Dreźnie, w 1868 powrócił do kraju i zamieszkał w Krakowie. Pisał wtedy do „Kraju”, „Sobótki” i „Tygodnika Wielkopolskiego”.

Chorował na gruźlicę. W roku 1871 udał się do Włoch w celu leczenia. Zmarł w wieku 33 lat, 5 lipca 1872 roku w czasie podróży powrotnej do ojczyzny.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W Krakowie na Osiedlu Oficerskim znajduje się ulica jego imienia[1].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alfabetyczny wykaz ulic Miasta Krakowa. 26-01-2005 (akt.). [dostęp 2015-10-23].