Stanisław Gołębiowski (architekt)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Gołębiowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1814
Kraków
Data i miejsce śmierci 14 czerwca 1866
Warszawa
Praca
Styl historyzm
Budynki Kościół św. Joachima w Sosnowcu
Kamienica Szroterowska w Krakowie
kościół pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Żytnie
dawny Pałac Morsztynów obecnie Konsulat Generalny Republiki Federalnej Niemiec w Krakowie

Stanisław Ferreriusz Gołębiowski herbu Gozdawa (ur. 26 kwietnia 1814 w Krakowie, zm. 14 czerwca 1866 w Warszawie) – polski architekt.

Syn Wincentego Ferreriusza Gołębiowskiego i Franciszki z Kozłowskich. W 1837 ożeniony z Franciszką z Hegelmanów.

Uczęszczał do szkół w Krakowie, po czym wstąpił na wydział filozoficzno-matematyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego jako wolny słuchacz architektury. Praktykował przy budowie kościoła w Krzeszowicach według projektu Schinkla. W 1832 rozpoczął aplikację w Dyrekcji Budowniczej Rzeczypospolitej Krakowskiej, a 2 lipca 1842 roku otrzymał dyplom budowniczego. W 1858 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie po zdaniu egzaminu 19 kwietnia 1859 otrzymał patent budowniczego III klasy, to jest najwyższej.

Od 1849 członek Krakowskiego Towarzystwa Rolniczego. Od 1861 członek czynny Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1863 członek Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności.

Był jednym z promotorów neorenesansu w architekturze krakowskiej połowy XIX wieku.

Budowy[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP w Żytnie.
  • Kościół św. Joachima w Sosnowcu
  • Pałacyk w stylu szwajcarskim dla Wincentego Siemieńskiego w Krakowie ul. Na Ustroniu (dziś nie istnieje)
  • Pałacyk Zieleniewskiego na ul. św. Marka 31 w Krakowie.
  • Dom Felicjana Ludwika Morsztyna przy ulicy Stolarskiej nr 7 w Krakowie.
  • Domy: Wąsowiczowej, Kazubowskiego, Julii Brossard przy ulicy Brackiej 243 w Krakowie.
  • Dom Baranowskiego przy ulicy Wolskiej 151 w Krakowie.
  • Dom Stanisława Rozmanitha przy ulicy Nowy Świat 55 w Warszawie.
  • Projekt organów neogotyckich na Jasnej Górze w Częstochowie.
  • Projekt biblioteki dla ordynacji hr. Zamoyskich w pałacu na ulicy Senatorskiej w Warszawie.
  • Mosty na drodze żelaznej z Krakowa do Mysłowic pomiędzy Krzeszowicami i Trzebinią.
  • Kanał pomiędzy ulicami: Szeroką, Stolarską, Grodzką i Rynkiem Głównym w Krakowie.

Przebudowy[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

O kosztach w budownictwie cywilnym, czyli przewodnik obliczania kosztów na budowle lądowe dla budowniczych, inżynierów, rękodzielników i wszelkich przedsiębiorców budowania służący, Kraków: Tłocznia Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1845. - egzemplarz w Akademickiej Bibliotece Cyfrowej AGH

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Łoza, Słownik architektów i budowniczych polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących, Warszawa: Wydawnictwo Kasy im. Mianowskiego, Instytutu Popierania Nauki. Warszawa Pałac Staszica, 1931.
  • Heppen J. Nekrologia Półroczna, „Tygodnik Ilustrowany” 1866, t. XIV, nr 354, s. 10. „Tygodnik Ilustrowany” 1867, t. XV, nr 382, s. 31.
  • Kucharzewski J., „Kurier Warszawski” 1860, nr 268, „Kurier Warszawski” 1866, nr 147.
  • Madejski E. Pałac Myszkowskich w Książu Wielkim, „Ochrona zabytków” 1959, nr 1, s. 48.