Kościół św. Joachima w Sosnowcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Joachima
Distinctive emblem for cultural property.svg A-18/60 z dnia 23.02.1960 r.
oraz A/166/06 z 11.06.2006 r.[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół rozświetlany promieniami zachodzącego słońca
Państwo

 Polska

Miejscowość

Sosnowiec

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

św. Joachima w Sosnowcu

Wezwanie

św. Joachima

Położenie na mapie Sosnowca
Mapa konturowa Sosnowca, u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Joachima”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Joachima”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Joachima”
Ziemia50°18′00″N 19°10′49″E/50,300000 19,180278
Kościół wieczorem
kościół z przodu

Katolicki kościół św. Joachima – wzniesiony w latach 1848-1852. Usytuowany w dzielnicy Sosnowca, Zagórze w pobliżu wzgórza, na którym znajdowały się posiadłości rodu Mieroszewskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie niewielki kościół parafialny dla nowo ustanowionej Parafii pod wezwaniem Świętych Piotra i Pawła, zaprojektowany przez Stanisława Gołębiowskiego i Tomasza Majewskiego, architektów z Krakowa. Pieczę nad parafią i kościołem sprawował proboszcz ks. Walenty Macha. Pomysłodawcą budowy świątyni była Jadwiga Mieroszewska. Na terenie parafii istniał dekanat św. Jadwigi, przeniesiony w późniejszym czasie do parafii św. Floriana

Rozbudowa[edytuj | edytuj kod]

Po pół wieku od zakończenia budowy świątynia była już zbyt mała dla rozwijającej się osady i w 1898 roku proboszcz, ks. Józef Dotkiewicz wnioskował do władz Imperium Rosyjskiego o pozwolenie na budowę nowej świątyni. Wniosek został odrzucony a zgoda została wydana na rozbudowę starego kościoła. Mimo wszystko ks. Dotkiewicz przystąpił do budowy dużego, trójnawowego kościoła św. Joachima według projektu Józefa Pomian-Pomianowskiego. Budowę zakończono po 10 latach. Starego kościółka nie wyburzono i w nowym kościele stanowi jego kruchtę. Dzięki temu zabiegowi cała procedura zachowała podstawy prawne zezwalające wyłącznie na rozbudowę.

Teraźniejszość[edytuj | edytuj kod]

Nowa forma kościoła to pseudobazylika z transeptem i strzelistymi, widocznymi z daleka wieżami. Dwa boczne ołtarze, ambona, konfesjonały i stacje drogi krzyżowej wyszły spod dłuta Pawła Turbasa, rzeźbiarza z Olkusza, którego dzieła można podziwiać w większości kościołów Sosnowca. Ołtarz główny autorstwa Przesmyckiego wyróżnia się figurami św. Anny, św. Joachima i Matki Bożej, którą poświęcił Jan Paweł II, a w pierwszą rocznicę papieskiego pobytu w Sosnowcu, 14 czerwca 2000 roku została ozdobiona koroną przez biskupa Adama Śmigielskiego.

Figury św. Piotra i Pawła, które znajdują się w ołtarzu głównym, znajdowały się wcześniej w ołtarzu kościoła.

Wnętrze świątyni zdobi polichromia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Oficjalna strona internetowa[edytuj | edytuj kod]