Kościół św. Joachima w Sosnowcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. Joachima
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-18/60 z 23.02.1960 r.
oraz A/166/06 z 11.06.2006 r.[1]
Ilustracja
Kościół rozświetlany promieniami zachodzącego słońca
Państwo  Polska
Miejscowość Sosnowiec
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Joachima w Sosnowcu
Wezwanie św. Joachima
Położenie na mapie Sosnowca
Mapa lokalizacyjna Sosnowca
Kościół św. Joachima
Kościół św. Joachima
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kościół św. Joachima
Kościół św. Joachima
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Joachima
Kościół św. Joachima
Ziemia50°18′00″N 19°10′49″E/50,300000 19,180278
Kościół wieczorem
kościół z przodu

Katolicki kościół św. Joachima – wzniesiony w latach 1848-1852. Usytuowany w dzielnicy Sosnowca, Zagórze w pobliżu wzgórza, na którym znajdowały się posiadłości rodu Mieroszewskich.

Historia[edytuj]

Pierwotnie niewielki kościół parafialny dla nowo ustanowionej Parafii Pod Wezwaniem św. Piotra i Pawła, zaprojektowany przez Stanisława Gołębiowskiego i Tomasza Majewskiego, architektów z Krakowa. Pieczę nad parafią i kościołem sprawował proboszcz ks. Walenty Macha. Pomysłodawcą budowy świątyni była Jadwiga Mieroszewska. Na terenie parafii istniał dekanat św. Jadwigi, przeniesiony w późniejszym czasie do parafii św. Floriana

Rozbudowa[edytuj]

Po pół wieku od zakończenia budowy świątynia była już zbyt mała dla rozwijającej się osady i w 1898 roku proboszcz, ks. Józef Dotkiewicz wnioskował do władz carskich o pozwolenie na budowę nowej świątyni. Wniosek został odrzucony a zgoda została wydana na rozbudowę starego kościoła. Mimo wszystko ks. Dotkiewicz przystąpił do budowy dużego, trójnawowego kościoła św. Joachima według projektu Józefa Pomian-Pomianowskiego. Budowę zakończono po 10 latach. Starego kościółka nie wyburzono i w nowym kościele stanowi jego kruchtę. Dzięki temu zabiegowi cała procedura zachowała podstawy prawne zezwalające wyłącznie na rozbudowę.

Teraźniejszość[edytuj]

Nowa forma kościoła to pseudobazylika z transeptem i strzelistymi, widocznymi z daleka wieżami. Dwa boczne ołtarze, ambona, konfesjonały i stacje drogi krzyżowej wyszły spod dłuta Pawła Turbasa, rzeźbiarza z Olkusza, którego dzieła można podziwiać w większości kościołów Sosnowca. Ołtarz główny autorstwa Przesmyckiego wyróżnia się figurami św. Anny, św. Joachima i Matki Bożej, którą poświęcił Jan Paweł II, a w pierwszą rocznicę papieskiego pobytu w Sosnowcu, 14 czerwca 2000 roku została ozdobiona koroną przez biskupa Adama Śmigielskiego.

Figury św. Piotra i Pawła, które znajdują się w ołtarzu głównym, znajdowały się wcześniej w ołtarzu kościoła.


Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo śląskie. 30 września 2016; 3 miesiące temu. [dostęp 20.05.2010].

Oficjalna strona internetowa[edytuj]