Stefan Muthesius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stefan Muthesius (ur. 1939[1]) – brytyjski historyk architektury, specjalizujący się zwłaszcza w historii architektury brytyjskiej XIX wieku. Zajmuje się także rzemiosłem i designem.

Studiował na uniwersytetach w Monachium, Londynie (Instytut Sztuki Courtaulda) i Marburgu. Od 1968 roku do emerytury wykładał na Uniwersytecie Wschodniej Anglii w Norwich, gdzie obecnie posiada tytuł Honorary Professor[2].

Krewny architekta i teoretyka Hermanna Muthesiusa[1]; mąż polskiej historyczki sztuki Katarzyny Murawskiej-Muthesius.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • High Victorian Movement in Architecture, 1850-70, 1972.
  • Victorian Architecture, 1978 (wspólnie z Rogerem Dixonem).
  • The English Terraced House, 1982.
  • Tower Block: Modern Public Housing in England, Scotland, Wales, and Northern Ireland, 1993 (wspólnie z Milesem Glendinningem).
  • The Edwardian House, 1993 (wspólnie z Helen Long).
  • Art, Architecture and Design in Poland, 1994.
  • Concrete and Open Skies: Architecture at the University of East Anglia 1962-2000, 2001 (wspólnie z Peterem Dormerem).
  • The Post-War University, 2001.
  • The Poetic Home: Designing the 19th-Century Domestic Interior, 2009.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Hermann Muthesius (ang.). dictionaryofarthistorians.org. [dostęp 2011-01-29].
  2. Honorary and Emeritus Staff (ang.). University of East Anglia (uea.ac.uk). [dostęp 2011-01-29].