Stefania Beylin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stefania Beylin (ur. 28 września 1900[1] lub według innych źródeł 29 sierpnia 1906[2] w Warszawie, zm. 24 lipca 1989 w Warszawie) - polska tłumaczka baśni Andersena i publicystka filmowa.

Pochodziła z rodziny o korzeniach żydowskich. Ukończyła filologię polską i germanistykę na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie obroniła także pracę doktorską. W latach 30. razem ze starszą siostrą Karoliną Beylin publikowała pod pseudonimem popularne powieści obyczajowe (m.in. "Podwójne oblicze" (1930), "Pacjent dr. Julji" (1935), "Serca przy biurkach" (1935), "Fabryka młodości" (1936), "Głos wielkiej przygody" (1936), "Sprawa Joanny Dornowej" (1936), "Ściśle tajne" (1938). Przetłumaczyła razem ze Stanisławem Sawickim z języka niemieckiego na język polski większość baśni Andersena, wydane w 1931 w sześciotomowej edycji. Przekłady te były później wielokrotnie wznawiane (ostatnio 2010). W okresie II wojny światowej ukrywała się z uwagi na swoje pochodzenie. Po II wojnie światowej wydała także trzy książki poświęcone historii filmu: "O cudach, czarach i upiorach ekranu" (1957), "A jak to było, opowiem... " (1958), "Na taśmie wspomnień" (1962), "Nowiny i nowinki filmowe 1896-1939" (1973).

Jej bratankiem był Paweł Beylin.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stefania Beylin w bazie cmentarzy warszawskich
  2. Polscy pisarze współcześni. Informator 1944-1970, opracował Lesław M. Bartelski, Warszawa 1972, str. 21

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]