Stig Larsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stig Larsson
Ilustracja
Stig Larsson
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1955
Skellefteå
Narodowość szwedzka
Język szwedzki

Stig Larsson (ur. 20 lipca 1955 roku w Skellefteå, Szwecja) – szwedzki poeta, dramatopisarz, prozaik i reżyser.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Skellefteå, gdzie mieszkał do piątego roku życia, po czym rodzina przeprowadziła się do Umeå. Jego pierwszy wiersz Hösten opublikowano w 1964 r. w dzienniku lokalnym Västerbotten-Kuriren. W latach 1977–1979 studiował reżyserię w Instytucie Dramatycznym w Sztokholmie[1].

W 1975 roku, jako dwudziestolatek, zaczął wydawać w Umeå czasopismo filmowe Kod. W 1977 roku przeniósł redakcję do Sztokholmu i zmienił nazwę czasopisma na Kris: kritik, estetik, politik (szw. Kryzys: krytyka, estetyka, polityka) – w sferze zainteresowań periodyku była literatura, filozofia, teatr, taniec i sztuka[2]. Na łamach Kris publikowano przekłady tekstów teoretycznych takich autorów jak Jacques Derrida, Roland Barthes, Maurice Blanchot, co przyczyniło się do wprowadzenia filozofii i estetyki postmodernistycznej w szwedzkich sferach kulturalnych i intelektualnych. Do pierwszych twórców publikujących na łamach Kris należeli również Horace Engdahl, Anders Olsson, Arne Melberg oraz Aris Fioretos[3]. Stig Larsson był członkiem redakcji Kris w latach 1977–1988[4].

Według anegdoty, ze względu na zbieżność imienia i nazwiska z innym szwedzkim pisarzem, Stiegem Larssonem, ten drugi zmienił swoje imię ze "Stig" na "Stieg", by dziennikarze i publiczność mogły odróżnić obu twórców[5].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Zadebiutował w 1979 roku powieścią "Autyści" (szw. Autisterna), uznaną przez krytykę i uważaną za pierwszą szwedzką powieść postmodernistyczną i ważne dzieło dla nowego pokolenia literatów lat 80. XX wieku[6].

Proza[edytuj | edytuj kod]

  • 1979 – Autisterna (fragmenty tłumaczyła na polski Magdalena Wasilewska-Chmura[7])
  • 1984 – Nyår
  • 1986 – Introduktion
  • 1989 – Komedin I
  • 1992 – Om en död
  • 1998 – Wokas lax?
  • 1999 – Helhjärtad tanke
  • 2000 – Avklädda på ett fält
  • 2012 – När det känns att det håller på ta slut (autobiografia)
  • 2017 – Folk på ön

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • 1981 – Minuterna före blicken
  • 1982 – Den andra resan
  • 1985 – Samtidigt, på olika platser
  • 1987 – Deras ordning
  • 1988 – Händ!
  • 1990 – Ändras
  • 1991 – Ett kommande arbete
  • 1992 – Uttal
  • 1993 – En andra resa
  • 1993 – Likar
  • 1994 – Ordningen
  • 1995 – Matar
  • 1997 – Natta de mina

Sztuki teatralne[edytuj | edytuj kod]

  • 1987 – VD
  • 1991 – Pjäser
  • 2011 – Realism

Reżyseria[edytuj | edytuj kod]

  • 1981 – Krig och kärlek
  • 1989 – Ängel
  • 1990 – Kaninmannen
  • 1990 – Nigger
  • 1991 – Under isen
  • 2007 – August

Scenariusze filmowe i telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

  • 1988 – VD
  • 1989 – Miljonerna på fickan
  • 1989 – Miraklet i Valby
  • 1989 – Ängel
  • 1990 – Kaninmannen
  • 1995 – Sommaren
  • 1995 – Svinet
  • 1997 – Grötbögen
  • 2000 – Jesus lever

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stig Larsson, Albert Bonniers Förlag [dostęp 2019-02-15].
  2. Sanningssägaren Stig, Fokus, 5 września 2011 [dostęp 2019-03-02] (szw.).
  3. Bernt Olsson, Ingemar Algulin, Litteraturens historia i Sverige, wyd. 5, Stockholm: Norstedts, 2015, s. 545.
  4. Litteraturbanken | Svenska klassiker som e-bok och epub, litteraturbanken.se [dostęp 2019-03-10].
  5. Larsson, Stig | Agencja Dramatu i Teatru "ADiT", www.adit.art.pl [dostęp 2019-02-15].
  6. Litteraturbanken | Svenska klassiker som e-bok och epub, litteraturbanken.se [dostęp 2019-02-15].
  7. katalog Biblioteki Narodowej, katalogi.bn.org.pl [dostęp 2019-02-15].
  8. Gerard Bonniers pris | Svenska Akademien, www.svenskaakademien.se [dostęp 2019-03-02].
  9. Bellmanpriset | Svenska Akademien, www.svenskaakademien.se [dostęp 2019-03-02].