Maurice Blanchot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Maurice Blanchot fr.: mo'ʀis blɑ̃:'ʃo, (ur. 22 września 1907 w Devrouze, zm. 20 lutego 2003 w Le Mesnil-Saint-Denis) – francuski pisarz, filozof i teoretyk literatury, jeden z prekursorów nowej powieści. Przyjaciel Emmanuela Levinasa. Zainspirował wielu myślicieli poststrukutralistycznych, w tym Jacques'a Derridę.

Twórczość[edytuj]

Literatura piękna

  • Thomas l'obscur (1941), wyd. polskie Tomasz Mroczny (2009)
  • L'Arrêt de mort (1948)
  • Le Très-Haut (1949)
  • Le Pas au-delà (1973)
  • La Folie du jour (1973), wyd. polskie Szaleństwo dnia (2009)
  • L'Instant de ma mort (1994)

Prace teoretyczne lub filozoficzne

  • Faux pas (1943)
  • La Part du feu (1949)
  • L'Espace littéraire (1955), wyd. polskie Przestrzeń literacka (2016)
  • L'Entretien infini (1969)
  • L'Ecriture du désastre (1980)
  • Le Livre à venir (1959)
  • De Kafka à Kafka (1981), wyd. polskie Wokół Kafki (1996)
  • Une voix venue d'ailleurs (2002)

Linki zewnętrzne[edytuj]