Storm Shadow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Storm Shadow
Storm Shadow p1220865.jpg
Państwo  Wielka Brytania Francja
Producent MBDA
Rodzaj pocisk manewrujący klasy powietrze-ziemia
Przeznaczenie niszczenie punktowych celów umocnionych i odkrytych
Operacyjność 2002 do dzisiaj
Długość 5,1 m
Średnica 1 m
Rozpiętość 2,84 m
Masa 1230 kg
Napęd silnik turboodrzutowy Turbomeca Microturbo TRI 60-30 o ciągu 5,4 kN
Prędkość 1000 km/h
Zasięg > 250 km
Naprowadzanie bezwładnościowe korygowane GPS i TERPROM w końcowej fazie ataku identyfikacja celu w podczerwieni
Masa głowicy 450 kg
Typ głowicy BROACH (Bomb Royal Ordnance Augmented Charge)

Storm Shadow – konwencjonalny, taktyczny pocisk manewrujący dalekiego zasięgu o niskiej wykrywalności, służący do niszczenia punktowych celów, wyprodukowany przez firmę MBDA.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Doświadczenia zebrane przez RAF podczas I wojny w Zatoce Perskiej, podczas której Brytyjczycy stracili 6 samolotów Panavia Tornado, uwypukliły potrzebę posiadania nowej klasy pocisków, dzięki którym można by atakować cele bez potrzeby przelatywania nad celem bądź w jego bezpośredniej bliskości. Na bazie tych doświadczeń powstały pociski manewrujące, zapewaniające z jednej strony duże prawdopodobieństwo trafienia a z drugiej strony pozwalające atakować wybrane cele z dużej odległości bez narażania załóg własnych samolotów na ogień obrony przeciwlotniczej. Na początku lat 90. XX wieku RAF ogłosił wymagania dotyczące pocisku manewrującego klasy "odpal i zapomnij" CASOM (Conventionally Armed Stand Off Cruise Missile). W lutym 1996 roku wybrany został projekt SCALP firmy MBDA będący mocno unowocześnioną wersją francuskiego pocisku Apache. Pierwsze odpalenie pocisku nazwanego przez Francuzów SCALP EG (Système de Croisière Autonome à Longue Portée Emploi Général, ogólnego przeznaczenia) a Brytyjczyków Storm Shadow miało miejsce w grudniu 2000 roku we Francji. Pocisk został odpalony z pokładu Mirage 2000N i po przeleceniu 250 km trafił w makietę schronu. Brytyjczycy swój pierwszy Storm Shadow odpalili z pokładu Tornado w maju 2001 roku.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Wersja francuska różni się od wersji używanej przez RAF jedynie interfejsem łączącym pocisk z nosicielem, we Francji są to samoloty Mirage 2000 i Dassault Rafale a w Wielkiej Brytanii Tornado GR.4 i Eurofighter Typhoon. Storm Shadow to pocisk manewrujący o utrudnionej wykrywalności, naprowadzany autonomicznie z wykorzystaniem systemu nawigacji bezwładnościowej z użyciem odbiornika GPS oraz systemu TERPROM (Terrain Profile Matching, porównywanie profilu powierzchni ziemi). Przed zaatakowaniem celu z głowicy pocisku odpada pokrywa kamery termowizyjnej o wysokiej rozdzielczości, dzięki której następuje identyfikacja celu. Po przechwyceniu pocisk wznosi się na zadaną wysokość tak aby kąt uderzenia w cel był jak najbardziej efektywny, tuż przed samym uderzeniem nastepuje powtórna identyfikacja celu. Pocisk leci nad cel na wysokości 30-40 metrów. Głowica BROACH (Bomb Royal Ordnance Augmented CHarge) jest dwustopniowa, w momencie uderzenia w cel o utwardzonej powierzchni, pierwsza część głowicy, prekursor, wypala otwór, przez który uderza druga część głowicy, tym samym cała energia pocisku wykorzystywana jest do zniszczenia celu. W zależności od kąta uderzenia rakiety, głowica BROACH jest w stanie przebić 2 do 3 metrów żelazobetonu.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Storm Shadow trafił do uzbrojenia w 2002 roku. 21 marca 2003 roku miało miejsce pierwsze bojowe użycie pocisku. Tornado GR.4 z 617 dywizjonu Dambusters odpaliły swoje pociski w stronę umocnień pod Bagdadem podczas II wojny w Zatoce Perskiej. W listopadzie 1998 roku pocisk został zakupiony przez Zjednoczone Emiraty Arabskie, otrzymał on nazwę własną Black Shaheen. Wersja dla tego państwa, ma zmniejszony do 300 km zasięg, dzięki czemu nie podlega kontroli w ramach układu o nierozprzestrzenianiu broni dalekiego zasięgu - Missile Technology Control Regime (MTCR). W sierpniu 2000 roku Grecja zamówiła 90 pocisków integrując je ze swoimi Mirage 2000-5. W ramach programu modernizacji własnych samolotów Tornado, znanym pod nazwą Tornado Sustainment Programme, w 2006 roku 350 sztuk zamówiła Arabia Saudyjska. W swoich arsenałach posiadają go również Włochy i Francja. Kolejnym polem bitwy, na którym użyto pociski bojowo była Libia, gdzie w 2011 roku interweniowały państwa NATO.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]